yerində vurnuxurdu.
-Kənan, o hər şeyi bilir və səndən açıqlama
gözləyir. Məncə bu qədər uzatmasan yaxşı olar.-
bu vaxt Elvin ona yaxınlaşdı.
Kənan razı şəki əlini onun çiyninə vurub
pilləkənə tərəf, Leylanın arxasınca getməyə
başladı.
-Leyla, Leyla, gözlə.-deyə pilləkənin başına
çatanda onu qolundan tutub saxlaya bildi.
-Dərsə gecikirəm.-Leyla onun üzünə baxmadan
laqeyd şəkildə dilləndi.
-Onsuzda on beş dəqiqə gecikmisən, bu dərsə
girməsən də olar. Mənə qulaq asmalısan, sənə
bəzi şeylər deyəcəm.
-Mən isə onlara qulaq asmaq istəmirəm.-Leyla
təkidlə qolunu çəkirdi ki, bu vaxt telefonun zəng
səsini eşidib ikisi də təəccüblə bir-birilərinə
baxdılar. Qolunu Kənanın əlindən çəkən Leyla
qaşlarını çataraq telefonu xalatının cibindən
çıxardı.-Bb...bu, bu nə istəyir məndən? Sən
bunu polisə verməmişdin?-deyə bir nömrəyə, bir
də Kənana baxdı.
-O yenə də zəng eləyir? Ver bura.-Kənan
telefonu ondan almaq istəsə də Leyla özünü
yana çəkib zəngi açdı.
-Nədir, nə istəyirsən?
-Nə istəyəcəm? Bayaqdan nişanlını gözləyirəm.
Nə yalançı, nə fırıldaq adamdır, az o?
-Nə danışırsan sən?
-Səni polisə verməyəcəm, gəl görüşüb danışaq,
məsələni aramızda həll eləyək deyən o idi.
Yarım saatdır onu gözləyirəm, niyə gəlmədi?
-Nə?-Leyla telefonu söndürüb sual dolu
baxışlarla Kənana baxdı.-Sən nə oyunlardan
çıxırsan, Kənan? Bu nə deyir?
-Nə oyunlar?-Leylanın baxışlarından hürkən
Kənan bir-iki addım geri getdi.
-Bu deyir nişanlın mənimlə görüşəcəkdi,
harada qaldı? Başa düşmədim, sən nömrəni
polisə verməmişdin?
-Mm..mən...-Kənan nə deyəcəyini bilmirdi.
-Sən nəsən, necə adamsan? Bir tərəfdən
nömrəni polisə vermişəm, tapacaqlar deyə
mənim başımı aldadırsan, o biri tərəfdən də
bununla görüş təyin eləyirsən? Bəlkə siz elə
başdan əlbirsiniz?
-Yox, Leyla, yox! Mən polisə gedirdim, yolda
zəng elədi, yalvardı ki polisə vermə, atam bilsə
pis döyəcək. Gəl görüşək, aramızda həll eləyək.
Mən də razılaşdım, sonra yoxa çıxdı, bu gün
yenə də zəng elədi ki gəl