m tapırsan?
-Bunu sənə kim deyib?
-Kimin deməyinin nə əhəmiyyəti var? Əsas odur
qardaşım burada sənə görə yatır. Onu
bəyənməyəcəkdinsə, niyə göz-qaş eləyib yoldan
çıxarırdın?
-Mehri, sən yavaş-yavaş həddini aşırsan ha.
Mən sənin bildiyin qızlardan deyiləm.-İnci
əsəbiləşək ayağa qalxdı.-Mən sənin qardaşını
yoldan çıxarmamışam. O özü məndən əl çəkmək
istəmirdi., sən də qızsan, özünü bir mənim
yerimə qoy da. Sevmədiyin oğlan səndən
çəkməsə, bezdirsə, neyləyərsən?
-Mən heç nə bilmirəm.-Mehri də ayağa qalxdı.-
Bir onu bilirəm ki qardaşıma bir şey olsa, səni
polisə zada verməyəcəm, özüm öldürəcəm.-
əllərini belinə qoyub hədələyici baxışlarla onun
üstünə getməyə başladı.
-Sənin əsəblərin pozulub.-onun bu halı İncini
istər-istəməz qorxutmuşdu.
-Dəli özünsən! Çıx get buradan və bir də bura
gəlmə! Sən mənim mamamın tərs üzünü
görməmisən deyəsən.
-Yaxşı, nə deyirəm, qoy elə olsun.-İnci
sakitliyini pozmayıb çanta və gödəkçəsini
götürüb sürətlə oradan uzaqlaşdı.
Qaça-qaça pilləkənləri düşüb xəstəxanadan
çıxdı. Doluxsunmuşdu. Mehdinin başına
gələnlərdə birbaşa günahkar olduğunu bilirdi,
amma bunun üzünə bu şəkildə çırpılması
qüruruna toxunmuşdu. Digər tərəfdən də
əsəbləşmişdi. Bir ailəni çarəsiz halda xəstəxana
dəhlizlərinə məhkum elədiyi üçün özünə bərk
əsəbiləşmişdi. Xəstəxananın həyətindən çıxıb
piyada keçidinə doğru irəliləməyə başladı. Başı
özünə elə qarışmışdı ki sağa-sola baxmağı da
unutmuşdu. Birdən gələn siqnal və əyləc
səslərinə diksinib ayıldı. Elə bu an arxadan da
kimsə onun qolundan tutub çəkdi.
-Ay qız, korsan? Bir svetofora bax da. Dayanan
yerdə camaatı niyə işə salırsan?-maşını güclə
onun qabağında saxlayan sürücü əlini çölə
çıxarıb hirslə qışqırırdı. İnci heç nə deyə
bilməyib ağlamsınaraq yoldan çəkildi. Bayaq onu
qolundan dartıb çəkən və hələ də üzünə fikir
vermədiyi qız-Sevil isə:
-Bağışlayın, dayı, yəqin fikirli olub.-deyə onun
yerinə kişiyə üzrxahlıq elədi.
Kişi deyinə-deyinə yoluna davam elədi. Inci
səkiyə