i onun
qolundan yapışdı.
-Hara? Bağışla, amma heç axotum yoxdur.-
Yusif üzünü turşudaraq özünü yana çəkdi.
-Mağazada işlər bir-birinə qarışıb. İndi
şəhərdən, baş mağazadan adam gəlməlidir.
Mənə də sənin kimi savadlı bir buxalter
lazımdır.-Əli yenidən onun qolundan yapışdı.
-Buxalteri neyləyirsiniz? İki üstə gəl iki neçə
eləyir bilmirsiniz?
-Aydan-ildən bir namaz sənə bir işim düşür,
sən də naz eləyirsən. Sonra da adını dost
qoymusan.-Əli inciklik dolu kinayə ilə ona
baxdı.
-Yaxşı, yaxşı, incimə, gəl gedək. Yaxşı bəs hara
gedirik?-Yusif razılaşıb onun qolundan tutub
getməyə başladı.
-Parka.
-Parka? Parkda nə işimiz var?
-Neyləyim? Şəhərdən gələn adamdır, burada da
bircə parkı tanıyır.
-Yaxşı, park olub. Gedək.-Yusif bezgin şəkildə
dərindən ofuldayıb başını yellədi.
Məktəbdən çıxan Ayan gəzə-gəzə bir xeyli
aşağıya, ara küçələrə qədər gəlmiş, yolun
başında dayanıb ora-bura boylanırdı. Çox
keçmədi ki gözlədiyi Sevinc yolda göründü və onu
görcək daha iri addımlarla ona ona tərəf
gəlməyə başladı.
-Canım bağışla, gecikdim biraz.-deyib ona
yaxınlaşıb görüşdü.
-Əsas sən bağışla, səni bura qədər yorum.-
Sevincin ona gətirdiyi kitabı alıb məmnun
şəkildə-Çox sağol, iki günə qaytaracam.-dedi.
-Dəyməz, nə qədər istəyirsən, qalsın.
-Sevinc, səndən bir şey də xahiş eləyə bilərəm?
Papa birazdan məni götürməyə gələcək, amma
burada, ara küçələrdə olduğumu görməsin. Olar
ki, gəzə-gəzə parka sarı çıxaq? Evə getməyə
görə narahat olma, səni evə ötürərik.
-Olar, problem yoxdur.
Əligil isə artıq parka çatmışdılar. Yusif arxası
yola oturacaqlardan birində fikirli-fikirli
oturub barmaqlarını oynadır, Əli isə ayaq üstdə
narahat şəkildə yola boylanırdı. Sonra Yusifin
yanına oturub:
-Barışmamısınız hələ?-deyə soruşdu.
-Yox e, nə barışmaq? Elə dalaşmamışıq ki...-
Yusif dərindən köks ötürdü.
-Ağlın yoxdur axı. Adam da adi bir söz üstündə
dava eləyər? Ayə, mən sənin toyun üçün
kostyum-şalvar tikdirirəm, sən durub nişanı
atırsan?
-Qismət