deyilmiş, qardaş. Saxla, tikdirdiklərini
öz toyunda geyinərsən.
-Sən öləsən elə. Səni ayrılmağa qoyan var.-bir
gözü yolda olan Əli bic-bic gülümsəyərək ona
baxdı.
-Sən məni bura buna görə gətirmisən?-onun
baxdığı istiqamətə baxan Yusif yolu keçib parka
girən Sevincgili görcək cin vurmuştək əsəblə
yerində qalxdı.
-Sakit ol, otur bura.-Əli onun çiyinlərindən
tutub oturtmaq istəsə də Yusif əsəbi şəkildə
aralanmağa cəhd eləyirdi.
-Nə otur ə? Məni dolamısan? Ay şəhərdən adam
gələcək, ay buxalter lazımdır, bəhanəsilə bu nə
oyundur çıxırsan?
-Yusif!-Əli onun qabağına keçib hər iki əlini
çiyinlərinə qoyub təkidlə-Səni silərəm, səni
dostluq siyahımdan ömrlük silərəm.-dedi. Sonra
eyni təkidlə də-Indi bir sualıma cavab ver:
Sevinci sevirsən?-deyə soruşdu.
-Əli, bunu məndən soruşma, sən ki bilirsən.-
Yusif bayaqkından fərqli daha sakit və kövrək
səslə dilləndi.
-Ay sağol, mən bilirəm, ona görə də səni bura
gətirmişəm. Indi o bura gələcək və siz danışıb
barışacaqsınız.
Parkın digər tərəfində isə Sevinc etiraz eləyir,
Ayan onu yola gətirməyə çalışırdı.
-Yox da Ayan, yox, mən evdəkilərə söz
vermişəm, bir də onunla danışmayacam,
görüşməyəcəm. Mən onu silmişəm.
-Evdəkilərə söz vermisən, bəs öz ürəyinə söz
keçirə bilirsən? Adam beş illik nişanlısını, iyirmi
illik uşaqlıq dostunu necə silə bilər?
-Yox Ayan, o mənim qəlbimi pis qırdı. Bir də ki
ayrılmağı o istədi.
-Hirsli başda ağıl olmur. Mən də o vaxt Əlini
silmişdim, amma ürəyimdən silə bildimmi?
Sevinc, xahiş eləyirəm, mənim xətrimə.
Ayan birtəhər Sevinci razı salıb gətirərkən Əli
də Yusifi razı salmaqda idi.
-Adam hirsli-hirsli hər şeyi deyə bilər. Əsas nə
dediyin yox, nə hiss elədiyindir. O da səni sevir,
amma o qızdır, addımı o atmayacaq. Bunu sən
eləməlisən. Bu səhvi eləmə, sevdiyin insanı
itirmə, yoxsa ömrü boyu peşman olarsan.
Ayangil artıq onlara çatmışdılar. Ayan Əliyə
göz eləyib Yusifdən aralanmasını bildirdi. Özü
də Sevinci irəli itələyib Yusifə tərəf getməsini
işarə