sağolun.-Əli də onu
tanımışdı.
-Sizə necə minnətdaram, təsəvvür eləyə
bilməzsiniz. Yaxşı ki o yağışlı gündən yolda
sizinlə toqquşub kompüteri sizin mağazaya
gətirdim. Yoxsa iki gündən bir o usta, bu usta
gəzməkdən bezmişdim.-qız razı şəkildə əlini
sinəsinə sıxır, danışırdı.
-Mən neylədim ki, siz sağolun.-gülümsəyərək
razılıqla başını yelləyən Əli gözucu həm də
Ayana baxırdı.
-Doğrudan düz deyiblər:zər qədrini zərgər bilər.
Bundan sonra nəsə bir problem olan kimi başqa
yerə yox, elə birbaşa sizin yanınıza gətirəcəm.-
qız sonra dayanır Ayanı göstərərək-Bacınızdı­
r?-deyə soruşdu.
-Bu, yox, tanışımdır.-deyə Əli Ayana baxıb
dedi.
-Hə, nə isə, hələlik.-Ayanın dodaqlarını didə-
didərgin ona baxdığını görən qız tələsik
sağollaşıb aralandı.
-Yağış, toqquşmaq, romantikmiş.-kinayə dolu
məmnunluqla dodaqlarını büzən Ayan sonra
eyni ifadə ilə Əliyə baxıb-Kitab-dəftərləri də
var idimi, əlində?-deyə soruşdu. Əli heç nə
deməyib öz-özünə gülümsədi. Bu Ayanı daha da
qıcıqlandırdı.-Deməli tanışımdır, hə? Başqa
vaxt sevgilisiyəm deyib camaatın üstünə
cumursan.
-Sən də sonra gözümdən gətirirsən də.
Fikirləşdim ki yenə də elə deyərəm, qızın
yanında məni biabır eləyərsən.
-Deməli sənin dərdin qızın yanında biabır
olmaqdır?
-Biz sevgiliyik ki, Ayan?-Əli sual dolu
baxışlarla onun gözlərinə baxdı.
Onun bu kinayəli sualı qarşısında bir söz
tapmayan Alan hirslə ondan uzaqlaşmağa
başladı. Öz-özünə bic-bic gülümsəyən Əli isə
sonra addımlarını yeyinlədib özünü ona
çatdırdı.
Axşam düşmüşdü. İsmayılla Emre Ismayılın
maşınında evə qayıdırdılar. İsmayıl qulağında
telefon dayanmadan kiməsə zəng eləyir, Emre
isə üzündə məmnunluq ifadəsi danışırdı.
-Bu çalışma iznini aldığımız iyi oldu, iş bulup
rahat-rahat çalışırım. Bir de yakın zamanda
para toplayıp ev tuta bilsem.
-Nə oldu, bizdə qaldın, bezdin?-İsmayıl
qulağında telefon çəpəki ona baxdı.
-Saçmalama ya, ne bezmesi, aksine, mahçup
oluyorum. Ruşen amcanın, Dilara teyzenin
iyiliklerini nasıl