l ödeyecem, bilmiyorum. Bir de
bir kız bulup evlene bilsem, iyice buralı olurdum.
Senin bu Sevilin kız kardeşi, ablası varmıydı?
-Hə, mən Sevillə evləndim, başa çıxdım, qaldın
sən. Bir böyük bacısı var, amma inanmıram səni
bəyənə.-İsmayıl ona baxıb zarafatla dilləndi.
-Pah, ne olmuş bana? Benden iyisinimi
bulacak? Güzelmi peki?-Emre həvəslənərək ona
sarı dikəldi.
-Çənəni sil, çənəni.-gülə-gülə ona baxıb başını
bulayan İsmayıl sonra telefonu qulağından
çəkib-Uf Sevil, aç da bu telefonu.-deyə bezgin
şəkildə deyindi.
-Ne oldu, açmıyormu? Belki hiç işden
ayrılmamış? Belki Kamuran seninle dalga
geçiyor?
-Elə şey ola bilməz. Kamran nə qədər şit,
zarafatcıl olsa da, mənimlə belə zarafat
eləməz, xasiyyətimi bilir.-sonra ağlına nəsə
gələn İsmayıl telefona baxıb-İndi bacarırsan,
açma.-deyib mesajlar bölməsinə girdi və Sevilin
nömrəsinə nəsə yazıb göndərdi.
-Ne yazdın?-deyə maraqla telefona baxan
Emre İsmayılın mesajı ona göstərməsindən
sonra heyrətlə-Vau, fena tehdit, ben de olsam,
açarım.-deyə göz-qaşın oynatdı.
Mətbəxdə çay hazırlığı görən Sevda bayaqdan
susmayan və indi də mesaj siqnalı gələn
telefona sarı baxıb:
-Uf Sevil, tərssən ki, tərs! Aç da bu telefonu!-
deyə deyinirdi. Sonra əlindəki işini yarımçıq
qoyub telefona sarı getdi. İsmayıldan gələn
mesajı açmamağı düşünsə də sonra maraq ona
güc gəldi. Mesajı oxuyar-oxumaz da təlaşla
mətbəxdən çıxırdı ki, bu vaxt açılan çöl qapıda
əsəbi üz ifadəsi alan Sevil göründü.-Sevil,
İsmayıl bayaqdan telefonu dağıdır, indi də
mesaj yazıb, məncə cavab versən yaxşı olar.-
deyə qısıq səslə telefonu ona uzatdı.
-O da bezdirib e lap, nə istəyir?-bezgin şəkildə
telefonu əlinə alan Sevil mesajı oxuyub-Uff, əl
çək də məndən!-deyə ağlamsındı. Mesajda
"Telefonu aç, yoxsa qapınıza gelecem."
yazılmışdı.
Bacısının arxasınca mətbəxə girib qapını örtərək
İsmayıla yığmaq istəyirdi ki, ondan təkrar zəng
gəldi.-Hə, İsmayıl?-deyə bezgin şəkildə zəngi
açdı.
-Sevil, haradasan, telefonu niyə