görüşəcəm.”deyib
bura gəlmişdi.
-Elə təkəm ki, İlkin, elə çarəsizəm ki.
Danışmağa, dərdimi deməyə heç kimim yoxdur.
Sən ki mənim dərd ortağım idin, niyə məni
qoyub getdin? Hamı sənin haqqında “özündən
razı”deyirdi, amma sən mənim üçün çox yaxşı
dost idin. Kaş sən mənim qabağıma başqa vaxt,
başqa cürə çıxardın. İnan ki, biz onda çox yaxşı
dost olardıq.-Ayan bir qədər susub dolmuş
gözlətini sildi, köks ötürərək,-O nişanlıdır.-
dedi.-Mən onun üçün heçmişəm, ya da sevgi
onun üçün heçdir. O məni çoxdan
unudubmuş...mənsə...mənsə...-getdikcə ürəyi
tez-tez döyünür, sözlər boğazında
düyünlənirdi.-mənsə ona görə, onu görün deyə
o məktəbi yazdım, Allaha da gecə-gündüz dua
elədim ki, ora düşüm. Nə olsun? Mən bundan
sonra neyləyəcəm? Onun yanında başqasını
görməyə necə dözəcəm?
Günorta idi. Marşrutu ticarət mərkəzinin
qabağında saxlayan Mehdi dayanacaqda oturan
qızı görcək özündən ixtiyarsız diksindi. Bu
dünən axşam marşrutda yatıb qalan həmin qız
idi. Mehdi onun niyə gəldiyini bilirdi. Ona görə
də sərnişinləri düşürəndən sonra sükan
arxasından enib ona sarı getmyə başladı. Qız
da onu görüb ayağa qalxdı və ona sarı gəldi.
Amma bu dünənki qaşqabaqlı və döyüşkən qız
deyildi sanki. Bu gün daha mülayim görünür və
gülümsəyirdi.
-Salam,-deyə o həmin üz ifadəsi ilə dilləndi,-
necəsən?
-Salam, salamatçılıqdır.-ondan fərqli olaraq
Mehdi biraz qaşqabaqlı və kinayəli idi.
-Mən dünənki hərəkətimə görə səndən üzr
istəyirəm.-qız çəkinə-çəkinə dedi.
-Məndən?- təəccüblə sağa-sola baxan Mehdi
özünü göstərdi.
-Hə. Dünən çox yorulmuçdum, işlərim düz
gətiməmişdi deyə də əsəbi idim. Yatıb qalmaq
mənim günahım idi, ona görə də sənə elə
davranmamalı idim. Bağışla.
Bu məsum sima, bu günahkar və ürkək baxışlar
Mehdinin içinə bir ürpərti gətirdi. Deyəsən
Erosun oxu ürəyinə sancılmışdı. Lakin birtəhər
özünü ələ alıb heç nə olmamıştək:
-Eybi yox.-dedi. Sonra qaşınıın birini qaldırıb
əlini köynəyinin sol cibinə ataraq-Amma bilirəm
ki bu boyda yolu məndən