ə qaldı. İndi biz istəyirik ki hər şeyi
yenidən yoluna qoyaq, yenidən bu qohumluğu
möhkəmlədək.-Kazım əmi aramla, asta-asta
danışırdı.
-Vallah doğrusu, gədə tərslik eləyir, ya mənə
Sevili alacaqsınız, ya da heç kimlə
evlənməyəcəm, deyib dayanıb. Yoxsa biz bura...-
Validə xala da kinayə ilə gah dildə, gah da
dilucu dilləndi.
Tərs-tərs arvadına baxan Kazım əmi üzünü
yenidən bacısına tutdu.
-Sən Xəlilə görə narahat olma, biraz dəlisovdur,
dikbaşdır, amma Sevili çox istəyir, onu incitməz.
Bir də ki Sevil də özgəsi deyil ki, öz qızımızdır,
onu başımızın üstündə saxlayacayıq. Gözün
arxada qalmasın, Sevdanı da yerləşdirəcəyik.
-Siz indidən məni diri-diri qəbrə qoyursunuz
ki.-deyə Xalidə xala kinayə ilə gülümsündü.
Qardaşının danışdığı nağıllara inanmırdı,
çünki Xəlili tanıyırdı. Çünki onun belə ölüm
yatağına düşməsinin birbaşa səbəbkarı elə Xəlil
idi. Nişanlı vaxtı Xəlil Sevilə əsəbiləşib onu
vurmaq istəyəndə özünü qızının qabağına
vermiş, nəticədə yumruq onu tutmuşdu. Zaman
keçdikcə isə yumruq yeri zəhərli şişə çevrilmişdi.
Lakin bunu özündən başqa heç kim bilmirdi.
İndi kim zəmanət verə bilərdi ki Sevil də eyni
şeyləri yaşamayacaq? Amma diğər tərəfdən də
çarəsiz idi. O gözlərini yumandan sonra qızları
kimin ümidinə qalacaqdı? Ya elə, ya da belə,
Xəlil mütləq onların gününü qara eləyəcəkdi.
Buna görə də razılaşmaqdan başqa çarəsi yox
idi.
On beş dəqiqədən sonra Ismayılgil artıq Sevilgilin
məhəllələrinə çatmışdılar. Maşını evlərinə yaxın
yerdə saxlayan İsmayıl maşından düşərkən
Emre də onun kimi düşə-düşə:
-Nereye?-deyə soruşdu.
-Bilmirəm.-İsmayıl əsəbi və çarəsiz şəkildə
sağa-sola boylanaraq sonra qərarlı addımlarla
Sevilgilin evlərinə sarı getməyə başladı. Gəlib
onların evlərinə dönən döngəyə çatanda ayaq
saxlayıb gözlərini qıyaraq diqqətlə irəli baxdı.
-Ee, neden durduk?-onun arxasınca gələn
Emre maraqla soruşdu.
-Suss-deyə barmağını dodaqlarının üstünə
sıxan Ismayıl ona irəlini, Sevilgilin qapısını
taqqıldadan qaraltını