öz
qərarıdır, səninlə evlənə də bilər, evlənməyə də.
Buna görə də onu qorxutmağa haqqın yoxdur.-
İsmayıl yaxınlaşıb əli ilə onu itələyə-itələyə
deyirdi.
-Sən kimsən ki, dağdan gəlib, bağdakını
qovursan? Onu uşaqlıqdan bəri tanıyan, sevən
mənəm. Sən gəlib onun ağlını başından almasa
idin, biz indi evli idik.
-Belə de.-kinayə ilə dodaqlarını büzən Ismayıl
qəfildən onun yaxasından yapışdı.-Ayə, ..., onu
belə tanıyırdın, belə sevirdinsə, adam olub
özünü də ona sevdirərdin də. Sevgi ilə, qayğı ilə
yanaşın sən alardın da onun ağlını başından.
Onda o heç mənə baxmazdı, səni sevərdi, məni
yox. Mən bir dəfə səhv elədim, onu sənə güzəştə
gedib aradan çəkildim, amma bu dəfə yox! Bu
dəfə nəyin bahasına olursa olsun, onu sənə
verməyəcəm! İndi gedirsən, elçilərini geri
çəkirsən, bir də Sevilin bir kilometrliyində belə
görünmürsən. Yoxsa, özüm ölüm, sənin qapında
toy yox, yas çadırı qurduraram, bu çəkilən
videoya da, əlin dəyən o bıçağa da ehtiyac
qalmaz. Eşitdin məni, ...?!-sonra onun yaxasını
buraxıb-İndi get, nişanına hazırlaş, amma
başqa qızla.-deyə barmağı ilə onu hədələdi.
Yaxasını İsmayılın əlindən güclə qurtaran Xəlil
qorxaq nəzərlərlə arxaya baxa-baxa qaçıb
oradan uzaqlaşdı.
Çardaqda oturub telefonu ilə oynayan Ramin
anasının səsinə diksinib yuxarı baxdı. Pilləkənin
başında görünən Dilşad xala:
-Ramin, haradasan?-deyə acıqlı-acıqlı onu
çağırır, pilləkənləri düşürdü.
-Buradayam, nə olub?-ayağa qalxan Ramin
narazı şəkildə üzünü turşutdu.
-Canına azzar olub. Sən necə qeyrətli
qardaşsan, mənim başım çıxmır?-Dilşad xala
artıq pilləkənləri düşüb ona sarı gəlirdi.
-Necə qardaşam ki?
-Məndən soruşursan? Bütün Xırdalan sənin
bacından danışır. Sənsə burada rahat oturub
necə qardaşam ki, deyirsən.-Dilşad xala
çardağa girib onun yanında oturdu.
-Kim danışır mənim bacımdan?
-Biz səni bacının arxasınca niyə göndəririk?
Ona göz-qulaq olasan, onun qeyrətini çəkəsən
deyə, eləmi? Bəs sən neyləyirsən? Bacının
kiminlə oturub durduğunu,