irəlini
göstərib-Mən daha çatdım, sən qayıt.-dedi.
-Yaxşı, hələlik.-sağollaşıb əks istiqamətlərə
getməyə başlayırdılar ki birdən nə düşündüsə,
Coşqun ayaq saxlayıb-Züleyxa.-deyə ondan
beş-altı addım aralanmış sözlüsünü səslədi.
-Hə?
-Bir dəqiqə gözlə, sənə bir söz deməliyəm.-
Coşqun ona sarı gəlib düz qabağında dayandı.
Günahkarlara məxsus tərzdə başını azca
qabağına əyib-Mən sənə yalan danışmışam.-
dedi.
-Yalan, nə yalan?
-Siz keçən dəfə Emilin istədiyi qızla mağazaya
gəldiyiniz gün mən orada idim, içəri otaqda.
Gizlənmişdim, çünki əlimdə siqaret var idi, məni
elə görməyini istəmirdim.
-Bb...bəs sən...sən o vaxta qədər onu
tərgitməmişdin?-Züleyxa çaşqınlıqdan nə
deyəcəyini bilmirdi.
-Yox. Əslində cəhd eləmişdim, amma
alınmamışdı. Mənim də səninlə barışmaq üçün
başqa çarəm yox idi.
Bir müddət hislərini cümlələrə sığdıra bilməyən
Züleyxa sonra onun əlindəkiləri göstərib:
-Bunlar da yalandır, sən indi də mənə yalan
danışırsan?-deyə soruşdu.
-Yox, yox, başlamışam, uje tərgitməyə
başlamışam. Üç gündür ki siqaretə əl vurmuram.
-Məncə sən tərgitməyə yalandan başlamalısan,
yoxsa bizdə alınmayacaq.-Züleyxa bunu deyib
sürətlə ondan uzaqlaşmağa başladı.
-Züleyxa, ay qız, yenə də küsdün?-Coşqun da
çaşqın halda addımlarını yeyinlədib onun
arxasınca getməyə başladı.
-Bilmirəm.-Züleyxa dayanmadan və arxasına
baxmadan əlini havada yelləyib uzaqlaşmaqda
idi.
-Uff, bu qıza da yaranmaq olmur da. Yalan
deyirsən, bir qəbahət, doğru deyirsən, bu da
başqa bir qəbahət. Mən səninlə hansı dildə
danışacam, bəs?-Coşqunşa ayaq saxlayaraq
əsəbi şəkildə öz-özünə danışmağa başlamışdı.
Pilləkənlərlə növbəti mərtəbəyə düşüb dəhlizə
çıxan Leyla üzübəri gələn və başı telefona
qarışmış Kənanı görcək cəld geri çəkilib özünü
pilləkənə verdi. Son olanlardan sonra Kənanı
görmək istəmir, onu görəndə də yolunu
dəyişdirirdi. Elə Kənan da ondan uzaq gəzirdi.
Cəld pilləkənlərə sarı gedib yuxarı qalxmaq
istəyirdi ki, onun da eşidə biləcəyi tərzdə
ucadan