n danışdığı üçün arxadan gələn Kənanın
səsinə ayaq saxlamalı oldu.
-Alo, alo, çıraq, eşidirsən məni?-Leyla tez
pillələri geri düşüb özünü divarın dibinə verdi.
Üzü pəncərəyə olduğundan Kənan onu
görməmişdi.-Axşam evə gedəndə vzv atacam,
skaypla danışarıq. Bilirəm, indi orada gecədir.
Sən indi yat, mən sizdə səhərə yaxın olanda
sənə zəng eləyərəm. Məsələ belə vacib olmasa idi,
səni bu vaxt narahat eləməzdim. Aha, yaxşı,
gecə, yəni səhər danışarıq. Oldu, hələlik.-
telefonu söndürən Kənan öz-özünə danışmağa
başladı.-Off, ay çıraq, mən sənə necə izah
eləyəcəm, nə deyəcəm?
Divarın o üzündə isə Leyla eşitdiklərini başa
düşməyə, məna verməyə çalışırdı.
-Yəni, Kənanın vacib dediyi məsələ...yəni, keçən
dəfə dediyi sözü Ələddinə görə inkar eləmişdi?
Azərbaycanda yaşamaq, bunun üçün də ictimai
əməklə məşğul olmaq icazəsi alan Emre özünə iş
tapmış, indi də evlənmək sevdasına düşmüşdü.
Ailəsinin Elazığda onu məcburən qonşu qızı ilə
evləndirmək məsələsinə görə Bakıya qaçdıqdan
sonra bir də heç vaxt evlənməyəcəyinə dair
özünə söz versə də getdikcə bu sosial
məcburiyyət özü onu özünə çəkir, yaşıdları kimi
sevmək, ailə qurmaq istəyirdi. Buna görə hətta
dünən zarafatla İsmayıldan soruşduğu Sevilin
"ablası"na baxmaq üçün onların məhəllərinə
qədər gəlmişdi. Lakin onu harada, necə
görəcəyini, necə tanıyacağını belə bilmirdi.
Dünən İsmayılla gəldiyi döngəyə qədər gəlib
əlləri belində qərarsız şəkildə gah Sevilgilin
qapılarına, gah da sağa-sola boylanırdı. Bu
arada Sevil bacısı ilə gözəllik salonundan
qayıdırdı. Sevda bacısının təzə kəsilmiş
saçlarını oynada-oynada deyirdi:
-Bacı qurban, saçlarını kəsdirdik, amma mən
bazar günü bu nişanın olmasını istəmirəm.
Gördün, heç mama da razı deyil, dayıgilə yox
dedi. Sənsə dirəşmisən ki bu nişan olacaq. Bəlkə
bir də düşünəsən?
-Düşünməli heç nə yoxdur, bacı. Mən anamı da,
İsmayılı da düşünüb qərar vermişəm. Qismətdən
qaçmaqla deyil, mənimkisi onsuzda Xəlillə
yazılıb.
Onlar danışa-danışa mərkəzi yolu