dönüb
məhəllələrinə girdilər. Sevil fikirli-fikirli
gözlərini yerə dikərkən Sevda:
-O kimdir? Bizim məhlənin başında niyə
dayanıb?-deyə ona irəlini göstərdi.
-Bıy, bu Emredir ki.-gözlərini qaldırıb baxan
Sevil Emreni görcək təəccübləndi.
-Emre kimdir?
-İsmayılın Türkiyədən gələn dostu. Yaxşı, bəs
görəsən bizim məhəllədə neyləyir? Özü də düz
bizim qapıya baxır.
-Yüz faiz İsmayıl göndərib. Mən deyirəm bu
oğlan səni hələ də istəyir, sən deyirsən yox.-
Sevda gülə-gülə bacısına göz vurdu.
-Sevda, bəsdir.-tərs-tərs bacısına baxan Sevil
başı ilə Emreni işarə eləyib-Eşidəcək.-dedi.
Emre isə artıq onları görmüşdü və türklər demiş
"sırıta-sırıta" Sevdaya baxırdı.
-Bunun başında problem yoxdur?-Sevda özünü
bacısına yaxınlaşdırıb astaca soruşdu.
-Yox, nə olub ki?
-Bəs niyə öz-özünə gülür?
-Nə bilim, Ismayılın dostu bundan artıq
olmayacaq ki.
Sevilgil artıq ona yaxınlaşmışdılar və Emre
onların nəsə deməsinə imkan vermədən:
-Merhaba, Sevil, nasılsın?-deyə halını xəbər
aldı.
-Salam Emre, sən necəsən? Xeyir ola burada?
-İyiyim, sağol. Ben şuradan eve gidiyordum,-
Emre onlara yolun özünə tərəf olan hissəsini
göstərdi,-sizi gördüm, durayım dedim.
-Amma mən biləni sizin ev, yəni, sənin qaldığını
ev arxa tərəfdədir axı.
-Ha, gerçekden ya, ben yönümü şaşırdım.-
birtəhər vəziyyəti düzəldən Emre sonra Sevdanı
göstərib-Kız kardeşinmi?-deyə soruşdu.
-Hə, bacımdır, məndən böyükdür, sizdə abla
deyirlər.
-Hmm, güzelmiş,-məmnun şəkildə dodaqlarını
büzüb Sevdaya baxan Emre qızların ona qəribə-
qəribə baxdıqlarını görüb-yani, güzel,
tanıştığımız güzel oldu. Memnun oldum,
manasında.-deyərək özünü ələ aldı. Sonra
üzünü Sevilə tutub daha ciddi üz ifadəsi
alaraq-Sevil, işden neden ayrıldın?-deyədeyə
soruşdu.
-Elə lazım idi, Emre.
-Ismayil çok üzgün ama.-qızların yenə maraqla
ona baxdıqlarını görüb üçüncü dəfə sözünü
düzlətməyə məcbur oldu.-Yani, seni işe o
almışdı, Kamuranla Şebnemden o rica etmişdi.
Şimdi aniden işden ayrılman onu üzdü. Hiç