udqunaraq olan
arxanı, atasının maşınını işarə elədi. Əli
arxaya dönüb baxdı. Əvvəl biraz həyəcanlansa
da sonra özünü ələ alıb:
-Hə olsun da.-deyə heç nə olmamıştək yenidən
ona baxdı.
-Necə yəni, olsun? Məncə, nə qədər gec deyil,
sən get, yox, ya da keç, arxada bir yerdə gizlən.
-Niyə? Mən pis iş görmüşəm ki, atandan da
gizlənim? Qorxma.-yüngülcə gülümsəyərək
Ayana göz vuran Əli üzünü maşına sarı çevirdi.
Bu vaxt Akif əmi artıq maşını onların
bərabərliyində saxlayıb maşından düşməkdə idi.
Maraq qarışıq ciddi üz ifadəsilə bir Əliyə, bir də
Əlinin arxasından qorxa-qorxa ona baxan
qızına baxdı. Ayan cəld özünü qabağa verib:
-Ata, sən probka var, qayıdıram demişdin.-
deyə çəkinə-çəkinə atasına baxdı.
-Sonra probka açıldı, gəldim. Keç, otur
maşına.-Akif əmi üz ifadəsini dəyişmədən Əliyə
baxırdı.
Ayan dilucu "yaxşı" deyib Əli ilə
sağollaşmadan, heç ona sarı baxmadan tələsik
keçib maşına oturdu. Ayanı çətin vəziyyət
qoyduğunu Akif əminin baxışlarından duyan Əli
bütün cəsarətini toplayaraq irəli gəlib artıq
sükan arxasına oturan Akif əmiyə:
-Akif əmi, beş dəqiqə sizi olar?-deyə ona
səsləndi.
-Məni? Nə olub?-Akif əmi oturmaq istədiyi
yerdən dikəlib maraqla ona baxdı.
-Əgər vaxtınız varsa, çox yox, beş dəqiqənizi
mənə ayıra bilərsiniz? Çox vacibdir, ciddidir.
-Yaxşı, onda sən keç bisetkaya, mən maşının
bir kənara çəkib gəlirəm.-Akif əmi ona binanın
qabağındakı çardağı göstərdi.
Əli həyəcanla deyəcəklərini beynində götür-qoy
edə-edə çardağa doğru gedərkən, Akif əmi də
maşını binanın qabağında boş bir yerə çəkirdi.
Heç bir dəqiqə keçmədi ki Akif əmi çardaqda
ayaq üstdə durub narahat şəkildə ora-bura
gedən Əliyə yaxınlaşdı.
-Otur, otur,-deyə özü də otura-otura ona
əyləşməsini işarə eləyib diqqətlə ona baxdı,-
eşidirəm.-əslində nə eşidəcəyini təxminən
bilirdi. Əli barmaqlarını bir-birinə sıxa-sıxa,
gözlərini qaçıra-qaçıraraq sözə başladı.
-Əvvəla mənə vaxtınızı ayırdığınız üçün çox
sağolun. Siz keçən dəfə deyirdiniz ki,