r var. Göy qapı. Çalış gecikmə ha,
Allah eləməsin sonra səbrsizlik eləyib...
-Dəyirmanın yanı? Hə yaxşı, gəlirəm.-əsəbi
halda telefonu söndürən Xatirə bayaqkıtək
narahat halda ora-bura boylanıb yeyin
addımlarla yola tərəf getməyə başladı. Bunun
nə ilə nəticələnəcəyini bilmirdi, amma bu işi heç
kimin xəbəri olmadan həll etməli idi. Amma
təsəvvürünə belə gətirməzdi ki, onun bu gizli
işindən artıq bir nəfərin xəbəri var. Ayanı
soruşmaq üçün onların binasına qədər gələn Əli
bayaqdan yerində mıxlanmış halda eşitdiklərinə
bir məna verməyə çalışırdı. Ayan qaçırılmışdı və
Xatirənin də bundan xəbəri var idi. Bir anlıq
özünü ona çatdırıb nə olduğunu soruşmaq istəsə
də sonra ən yaxşısının onu izləmək olduğunu
düşünüb addım-addım onun arxasınca getməyə
başladı. Bir xeyli getmişdi ki, Xatirə boş küçədə
onunla bərabər addımlayan ayaq səslərinə
arxaya çevrildi. Əli cəld özünü maşınların
arxasına verib əyildi. Amma belə olmazdı. Bu
gedişlə Xatirə əvvəl-axır onun fərqinə
varacaqdı. Ona görə də geri qayıdıb daha
kəsdirmə küçələrlə yola davam eləməlidir idi.
Onsuzda Xatirə dayanacağa qədər piyada
getməli idi. Ondan əvvəl özünü dayanacağa
yetirib marşuruta minməli idi. Binanın
həyətindən çıxandan sonra dabanına tüpürüb
var gücü ilə qaçmağa başladı. Yolboyu
qarşılaşdığı adamlar ona qəribə-qəribə
baxırdılar. Artıq iki dəqiqə sonra özünü
texnikumun qabağına çatdırmışdı. Aralıqdan
yola sürətlə çıxdığından sağa-sola baxmamış və
sol istiqamətdən gələn maşına çırpılaraq yerə
yıxılmışdı.
-Ay Allah, bu nə idi?-maşından düşən Ismayıl
idi və o təlaşla yerdə ikiqat olan Əliyə
yaxınlaşdı.-Əli!-əyilib onu görcək daha da
təlaşlandı.-Bağışla, səni görmədim, elə sürətlə
çıxdın ki. Yaxşısan?
Bir anlıq özünü itirən Əli isə şüursuz nəzərlərlə
gah ona, gah da maşına baxa-baxa dikəldi.
Sonra ağlına nə gəldisə cəld ayağa qalxıb
maşına sarı getdi. Sükan arxasına keçib maşını
işə sala-sala:
-Bağışla.-deyib sürətlə ondan uzaqlaşdı.
-Əli! Hara gedirsən?! Əli! Bunun