n niyə
buradayam? Bura haradır? Mənə nə olub?-
təlaşla ətrafa boylana-boylana öz suallarına
cavab axtarmağa başladı. Ağlamsınaraq
burnunu çəkəndə hiss etdiyi kəskin qoxu ona son
hiss etdiyi qoxunu xatırlatdı. Bu məktəbin çöl
qapısında bir göz qırpımında arxadan olan
sarılan kimsənin burnuna sıxdığı qoxu idi.
Necə yəni, qaçırılmışdı? Bəs kim? Birdən ağlına
dünən Əli ilə danışdıqları gəldi.
"-Sən mənim razılığım olmadan atamla niyə
danışmışam. Mən sənə hələ cavabımı
deməmişəm. Bəlkə yox deyəcəm?
-Bəlkəni əkiblər bitməyib, Ayan xanım.
Kənardan görən olacaq, adıma söz çıxacaq deyə
qorxurdun. Mən də atanla danışdım ki, həm bu
sözlərə aldanmasın, həm də niyyətimin ciddi
olduğunu bilsin. Bir də ki, mən sənin yerinə
olsaydım, bu qədər naz eləməzdim.
-Niyə?
-Nə bilim, mənəm də sağım-solum bəlli olmaz.
Bir də gördün, beynim çöndü, səni götürüb
qaçırdım.
-Zarafat eləyirsən? Yoox, sən belə şey
eləməzsən.
-Bir dəfə eləməmişəm. Hazır qaçırmaq
demişkən, maşın da var, görüm cibimdə əl
dəsmalından zaddan nə var?
-Əli, bəsdir də şitləşmə. Bax, elə qışqıraram,
səsimə bütün məhlə yığılar.
-Caan, sən doğrudan inandın? Gözəlim, mən
zarafat eləyirdim. Mən heç sənin istəmədiyin bir
şeyi eləyərəm? Sənin, atanın etibarını hələ indi
qazanmağa başlamışam, heç itirərəm?"
-Əli! Əli! Sən neylədin, sən niyə belə elədin?-
çarpayıdan düşüb dəli kimi qışqıra-qışqıra
qapıya sarı gəldi. Dəstəyi aşağı-yuxarı burur,
ağlamsınırdı.-Əli, qurban olum, ac qapını nə
olar?! Bax, bununla heç nə əldə eləyə
bilməyəcəksən. Hər şey daha daha da pis
olacaq.-bu vaxt qapıya yaxınlaşan ayaq səslərini
eşidib bir anlıq susdu. Sanki o tərəfdəki ona
qulaq asırdı. Sonra daha sakit səslə-Birazdan
atamgil burada olacaqlar və bu da sənin üçün
yaxşı qurtarmayacaq. Sən həmişəlik itirmək
istəyirsən?-deyə yalvarmağa başladı.
Bu dəfə qapı döyüldü. Qapının arxasındakı
naməlum adam asta-asta qapıya sarı getməyə
başlayarkən Ayanın olduğu otağın pəncərəsi də
döyüldü. Ayan çaşqın şəkildə