olduğunu dəqiqləşdirə bilmirdi. Digər
tərəfdən də Xatirənin onunla burada kimisə
gözləyirmiş kimi ora-bura boylanaraq durması
Ayana maraqlı gəlmişdi.
-Bıy, Ayan?-Xatirə onu görcək sanki sevindi-Nə
yaxşı tez gəlmisən?
-Nə bilim, probka yox idi, yəqin ondan.-deyən
Ayan həm də qəribə-qəribə oğlana baxırdı.
-Tanımadın?-onun belə baxdığını görən Xatirə
oğlanı göstərərək gülə-gülə-Fəxridir də, Xəyalın
dayısı oğlu.-dedi.
-Hə, lap yaxşı.-ona baxıb yüngülcə gülümsəyən
Ayan onun hələ də niyə burada olduğunu başa
düşməmişdi.
-Nə isə, burada belə dayanmayaq. Qalxaq
yuxarı, Xəyal da birazdan gələcək.-Xatirə bloka
sarı bir-iki addım atdı.
-Xəyal müəllim evdə yoxdur ki? Bəs Gülüş kimin
yanındadır?
-Nənəsigildədir. Xəyal da onu gətirməyə gedib.
Bu Ayanın təəccübünü birə beş artırmışdı.
Gedişat heç də xoş deyildi. Beləcə bloka girib
pilləkənləri qalxmağa başladılar. Evə çatanda
Xatirə oğlana göz-qaş eləyərək:
-Siz qonaq otağına keçin, mən də əynimi dəyişib
gəlirəm.-dedi.
Hələ də heç nə başa düşməyən Ayan təəccüblə
ona baxa-baxa otağa keçdi, oğlan da onun
arxasınca. Biri divanda, digəri isə kreslolardan
birində oturdu. Divanda oturub ayaqlarını
əsdirə-əsdirə barmaqlarını bir-birinə keçirən
oğlan Ayana baxıb:
-Necəsiniz?-deyə gülümsəyərək soruşdu.
-Yaxşıyam, çox sağ olun.-Ayan da bayaqkıtək
yüngülcə gülümsədi.
İkinci sual gəlməsə də oğlan baxışlarını
Ayandan çəkmirdi. Bu isə onsuz da gərgin olan
Ayanı narahat edirdi.
-Burada işləyirsiniz?-ikinci sualın qeyri-
peşəkarlığı oğlanın həyəcanından xəbər verirdi.
-Bəli.-Ayan artıq əsəbdən dodaqlarını
gəmirməyə başlamışdı.
-Bilirsiniz, Ayan,-Fəxri biraz irəli oturub üzünü
ona tutdu,-mən əslində bura sizə görə
gəlmişəm. Sizdən xoşum gə...
-Xahiş eləyirəm,-Ayan əsəsbi şəkildə ayağa
qalxdı,-çox xahiş eləyirəm, bu cümlənin ardını
gətirməyin! Çünki artıq söz deyib qəlbinizi
qırmaq istəmirəm.
-Bağışlayın, mən istəməzdim belə alınsın.-deyə
Fəxri də məyus şəkildə ayağa qalxdı.
Bu vaxt qapının