bir qapıya, bir də
arxaya baxdı. Sonra pəncərəyə sarı gedib qorxa-
qorxa pərdəni araladı. Qarşısında bir əli ilə
pəncərənin dəmirlərindən tutan, digərilə
əlindəki daşla pəncərəni taqqıldadan Əlini
görcək təəccübdən nə eləyəcəyini bilmədi.
-Ayan, yaxşısan? Hər şey qaydasındadır?-Əli
həyəcanla bir ona, bir də içəriyə baxırdı.
-Ə...Əli...məni sən qaçırmamışdın?
-Nə, mən səni qaçırmışam? Mən səni
qaçırsaydım içəridə sənin yanında olardım,
burada pişik kimi pəncərəyə dırmaşmazdım.
Səni Xatirə müəllimənin bəlalısı qaçırıb, Ülvidir,
nədir, o. Sən yaxşısan, o ... sənə nəsə eləməyib?
-Ülvi? O yenə də qayıdıb? Bəs sən haradan
bildin?
-Uzun söhbətdir, sonra danışaram. -Əli sonra
möhkəmcə yapışdığı dəmirləri əli ilə
yoxlayamağa başladı.-Necə eləyək indi, mən
buradan keçə biləcəm?
Çöldə isə-otaqda Xatirə qarabasma kimi onu
izləyən keçmişi ilə üz-üzə dayanmışdı. Ülvi
biraz həsrət, biraz da biclik dolu nəzərlərlə onu
süzür, Xatirə də təlaşla digər otağa sarı
boylanırdı.
-Ayan haradadır? Ona nəsə eləməmisən?
-A, olmadı ki, əzizim. Mən sənə telefonda kişi
kimi söz verdim ki, ağıllı olsan, xalanı qızının
başında bir tük də əksik olmayacaq.
-Kişi kimi?-Xatirə ona baxıb kinayə ilə
gülümsündü.-Dediyin sözün mənasını bilirsən,
heç olmasa? Sənin elədiyinə kişilik yox, ancaq ...
demək olar.
-Şşş, sakit,-Ülvi barmağını öz dodağının üstünə
qoyub narazı halda başını buladı,-mən uje
əsəbləşirəm, mən əsəbiləşirəmsə, deməli, bu
sənin üçün də, xalanı qızı üçün də yaxşı
olmayacaq.-sonra köks ötürdü.-Bu əsəbi sima,
soyuq baxışlar...çox dəyişmisən, Xatirə. Hanı
gözü gözümü deşən, utancaq-utancaq mənə
baxan, qızaran o şirin qız?
-Ölüb, onu sən öldürmüsən. Əgər bu gün
qurduğun bu oyun da onu geri gətirmək
üçündürsə, boş yerə özünü yorma. Səni yenə də
həbsxana gözləyir.
-Bilirəm, bu qanmayacaq qədər də gic deyiləm,
amma mən bu dəfə ora arzuma yetib gedəcəm.-
Ülvi bic-bic gülümsədi.-Keçən dəfə səni o
açqarik Xəyala güzəştə getdim, amma bu dəfə
yox.