ə sarı gedib
dezodarantı onun üzünə tutdu.-Tərpənmə,
yoxsa nəfəsin kəsilənə qədər sıxaram.
Qorxma, adi bir cızıqdır, qorxulu bir şey
yoxdur.-Əli balaca uşaqlartək dodaqlarını
büzüb ağlamaq istəyən Ayanı sakitləşdirməyə
çalışır, əlini yanağına aparıb gözlərini silirdi.-
Çox incidir?-qəhərdən boğazı düyünlənən Ayan
başını buladı.-Bəs niyə ağlayırsan? Qorxdun?-
Ayan, başını yellədi.-Caan, qorxma, bax, mən
buradayam.-Əli gülümsəyərək onun əlini daha
möhkəm sıxdı. Sonra Xatirəyə baxıb-Müəllimə,
salfetkanız var?-deyə soruşdu.
-Hə, çantamda olmalıdır. Əli, gəl sən bu zibili
tut.-Ülvini ağzı üstə yıxıb bərk-bərk qollarından
tutan Xatirə onu səslədi. Əli ona sarı gəlib
Ülvinin qollarından möhkəmcə tutub saxlayarkən
o da çantasına doğru getdi. Bu vaxt uzaqdan
polis sirenaları eşidildi.-Hə Ülvi, mən bayaq
sənə nə dedim? Demədim axırın həbsxanadır?
Arzuna çata bildin?-deyə kinayə ilə ona baxdı.
-Cinayətkara mən oxşayıram, yoxsa siz?-Ülvi
öskürə-öskürə çırpınır, qollarını Əlidən
qurtarmağa çalışırdı.
-Burada deyiblər e, meymun baxar güzgüyə,
adın qoyar özgəyə deyə. Ayə, heyf ki, burada
qadın xeylağları var, yoxsa sənə iki kəlimə yaxşı
söz deyərdim. Sus və sıranı gözlə.
Getdikcə yaxınlaşmaqda olan polis sirenaları az
sonra susdu və maşınlardan düşən polislər
qapıları taybatay açaraq qabaqda silahları içəri
daxil oldular.
Artıq yarım saatdan sonra Ayangil ifadə
vermək üçün polis idarəsinə gəlmişdilər.
Bayaqdan az qala bütün şəhəri ələk-vələk
eləyən Akif əmi qızını görcək sevinərək ona sarı
gəlib qucaqladı. Xəyal isə nəinki sevinib Xatirəyə
sarı gəlmədi, heç gözlərini qaldırıb ona tərəf
baxmadı da. Bir kənarda əsəbindən qapqara
qaralmış vəziyyətdə durmuş, dodaqlarını
gəmirərək ayağı ilə yer sürtürdü. Ondan xəbərsiz
belə bir iş tutduğu üçün Xatirəyə bərk
əsəbiləşmişdi. Aldığı üz ifadəsindən Xatirə də
onun əsəbi olduğunun fərqində idi və hələ ki ona
yaxınlaşmamağı qət etmişdi. Az sonra Ayan, Əli
və Xatirə ifadə vermək üçün rəisin