Elədiyin
hələkətin nə demək olduğunu anlamısan?-Xəyal
getdikcə səsini qaldırırdı.
-Neyləmişəm axı, neyləmişəm?-elə Xatirənin də
səsi ucalırdı.-Kefimdən sənə xəbər vermədən
getmişəm? Mən bu gün yaşadığım qədər
həyəcanı, qorxunu daha əvvəl heç
yaşamamışdım. Öldüm, ölümdən qayıtdım. Sən
mənə dəstək olacağına daha da üstümə gəlirsən.
-Sən məni adam yelinə qoyub dəstək istədin ki,
mən də indi sənin başını sığallayım? Bi dedinmi
ki, Xəyal, belə bi iş va, çətin vəziyyətdəyəm,
mənə kömək elə? Baxdığın uydulma seliallalın
havasına uyub öz-özünə qəhləmanlıq eləmisən,
indi də məndən dəstək gözləyisən?!
-Xəyal, sən niyə başa düşmürsən, başa düşmək
istəmirsən ki, o məni qorxudurdu?! Polisə, sənə,
ya da qeyri birinə desəydim, Ayanın başına
oyun açacaqdı.-Xatirə ağlamsındı.-Mənim
başqa çarəm yox idi.
-Bəs sonla? Sonla nə olacaqdı? Ola gedib
təkbaşına neyləyəcəkdin, ona necə müqavimət
göstələcəkdin? Başa düşmüsən ki, o səni ola
niyə çağırmışdı?! Başa düşmüsən ki mən bunlalı
fikiləşib dəli olulam?! Polisə çatana qədə, sizi
gözləyənə qədə mən öldüm, ölümdən qayıtdım,
sən məni başa düşmüsən?!-Xəyal o anın qəzəbilə
masanın üstündəki pultu var gücü ilə yerə
çırpdı.
-Səncə mən bunları fikirləşməyəcək qədər
axmağam?-bir anlıq qorxub geri atılan Xatirə
sonra daha asta səs tonu ilə dilləndi.-Səncə,
mən sənin adına ləkə gətirəcək bir şey
eləyərdim? Mən ora gedəndə hər şeyi ölçüb-
biçmişdim və şükürlər olsun ki, hər şey də
fikirləşdiyim kimi alındı.
-Dəqiq?-Xəyal bayaqkından fərqli daha asta səs
tonu və sual dolu kinayə ilə onun gözlərinə baxıb
soruşdu.
-Xəyal, sən mənə inanmırsan?
-İnanıdım, çox inanıdım, amma indi bilmiləm.-
Xəyal eyni üz ifadəsi və səs tonu ilə bunları
deyib sürətlə otaqdan çıxdı. Ayaqqabıarını
geyinərək paltosunu əlinə alıb qapını çırparaq
evdən çıxdı. Onun sonucu cümləsini şokunu
yaşayan Xatirə isə qapının səsinə diksinərək
ağlamağa başladı.Daha bir neçə gün keçdi. Dekabr öz soyuq
günlərindən birini yaşayırdı. İki