n zəngi basıldı. Elə həmin an da
Xatirə qapıya tərəf qaçdı. Əynini dəyişməməsi
bayaqdan onlara qulaq asdığından xəbər
verirdi.
-Biz gəldik.-deyə Xəyal boynuna çıxardığı qızı
ilə gülə-gülə içəri girdi. Eyni ifadə ilə bir
Xatirəyə, bir də otaqdakılara baxdı. Fəxri -
otaqdan çıxıb onlara sarı getdi. Xəyalın işarə
ilə ondan vəziyyəti xəbər almasına isə məyus
şəkildə başını bulamaqla cavab verdi.
-Nə isə, Xəyal, mən gedim. Bağışla, bəlkə ad
gününə də gələ bilmədim.-deyə dilləndi.-Böyük
qız olsun.
-Dayan, səni ötülüm.-deyə Xəyal yenidən qapını
açıb qızını boyunundan düşürmək istəsə də
Gülay ağlayaraq düşmək istəmədiyini dedi.
Xəyal yoldaşına Ayanı işarə eləyərək Fəxri və
Gülayla birlikdə çölə çıxdı.
-Xatirə,-Ayan sanki onlarını çıxmasını
gözləyirmiş kimi qəzəb və sual dolu baxışlarla
ona baxdı,-bu nə deməkdir?
-Ayan, gözəlim, əslində... elə deyil e..-Xatirə
çaşbaş şəkildə ona necə açıqlama verəcəyini
bilmirdi.
-Necədir bəs? Məni başa sal görüm, əslində
necədir?-Ayan səsini qaldırdı.-Ər-arvad plan
qurub mənim başımı bağlamağa çalışırsınız?
Ayan duldur axı, Ayana bundan sonra heç kim
yaxın durmaz, Ayanı bundan sonra heç kim
almaz! Baxaq, görək, qohum-əqrəbada subay
kim varsa, calayaq getsin.-danışdıqca səsindəki
qəzəbə kövrəklik də əlavə olunurdu.-Bunu anam
eləsəydi, bacım eləsəydi, məni yandırmazdı,
Xatirə! Mən səni özümə onlardan da yaxın
bilirdim. Sən niyə mənə bunu elədin?!
-Bacı qurban, mən sənin yaxşılığın üçün...
-Mənim yaxşılığımı istəyirsənsə, məni rahat
burax! Çəkdiklərim mənə bəsdir! Canımdan
bildiyim, canımı verdiyim onsuzda yaralayıb
məni. Nə olar, məndən uzaq durun, nə olar?!
Ayan bunu deyib ağlaya-ağlaya çantasını da
alaraq qapıya sarı getdi. Tələm-tələsik
ayaqqabılarını geyindi.
-Ayan, hara gedirsən?-Xatirə də təlaşla onun
arxasınca gedib onu saxlamağa çalışdı.
-İşə gedirəm. Axşam da məni gözləməyin, evə
qayıdacam.-Ayan əsəblə qolunu ondan çəkib
qapını açaraq çölə çıxdı.
İndi də Xatirə ağlayır, nə edəcəyini,