n oğluna
sözləyiblər. Vallah qohum-əqrəbadan ayıbdır.
-Sənə qohum-əqrəba daha vacibdir, yoxsa öz
düşüncən? Bu həyatı biz yaşayacayıq, böyüklər
yox. Sabah birisi gün yola getməyib ayrılmalı
olanda böyüklərdən ayıb olmayacaq?
-Uff, mən mamama dedim də, dedim ki, mən
oxumuş qız istəmirəm, bunların dili uzun olur.
Nə deyirsən indi, son qərarın nədir?
Züleyxa gözlərini yerə dikib bir qədər
fikirləşdikdən sonra yenidən üzünü Coşquna
tutdu.
-Coşqun, mənə qarşı nə hiss eləyirsən?
-Eee...şşş...ııı...-bu anı sual qarşısında qıvrılan
Coşqun sonra-Bu nə sualdır, mənə verirsən?-
deyə ona acıqlandı.
-Coşqun, xahiş eləyirəm, sualıma cavab ver.
-Əslində, məsəl üçün, səni görməyəndə, səsini
eşitməyəndə zad darıxıram. Düzdür, tərsliyin,
çoxbilmişliyin xoşuma gəlmir, amma belə pis qız
deyilsən? Indi sən bu sualla nə demək
istəyirsən?
-Heç, sadəcə fikirlərini bilmək istədim. Məndə
isə sənə qarşı böyük bir inamsızlıq var.
-Ay daa, sən yenə də başladın? Dönüb-dolaşıb
siqaret məsələsinə qayıtdıq? Bu zəhrimarı
tərgitdim də, daha nə istəyirsən? Sən yavaş-
yavaş məni öz havanla oynadırsan ha, bax,
mənim belə şeylərdən xoşum gəlmir. Mən
beləyəm, xoşundur, budur, xoşuna deyil...-
əsəbləşən Coşqun əlləri ilə başını tutub dərindən
ofuldadı. Sonra daha sakit şəkildə sözünə
davam elədi.-Sən niyə hər səfərində söhbəti
davaya çevrirsən? Bax, mən sənə görə siqareti
tərgitdim, başa düşdüm ki, sağlamlığıma
ziyandır. Sən niyə mənə görə bu tərsliyindən əl
çəkmək istəmirsən? Mən buyam, ali savadlı,
inteligent deyiləm, sənin oxuduğun kitabları
oxumamışam. Yeri gələndə yerə də tüpürürəm
(oxuculardan üzr istəyirəm.), söyüş də söyürəm,
qışqıra-qışqıra da danışıram, məni dəyişməyə
çalışma. Qəbul eləyirsən, məni belə qəbul elə,
eləmirsən, mən səni məcbur eləmirəm.
Züleyxa ilk dəfə idi ki, Coşqunun qabağında
pərt olurdu. Ona görə də:
-Bağışla,-deyə peşman şəkildə dilləndi,-mən
çox qabağa getdim, deyəsən. Səni bu qədər
sıxdığımı fikirləşməmişdim. Mən əslində