a yol açır. Ona görə də bir müddət
gərginlikdən uzaq olmalı, müalicə olunmalı və
əsəbləşməməlidir.
-Onu görə bilərik?-Xatirə dilləndi.
-İndi yox, bir neçə saat dincəlməlidir, sonra
görərsiniz.
-Bəs burada nə qədər qalmalıdır?
-Üç-dörd gün həkim nəzarətində olmalıdır.
Ondan sonra da dediyim kimi sakit rejimdə
müalicə davam etməlidir.
Həkim bunları deyib aralandı. Xatirə anasını
qucaqlayıb indi də sevincindən ağlayır, Rafiq isə
əsəbi halda ofuldaya-ofuldaya dəhlizdə o baş-
bu başa gedirdi.Gözlənilən həkim gəlmiş və Mehdi yuxarı
aparılmışdı. Doğmaları indi də əməliyyat
otağının qabağında keşik çəkir, onun
əməliyyatdan sağ-salamat çıxması üçün dua
edirdilər. İnci də getməmişdi və yenə də
pəncərənin qabağında üzünü səmaya tutub
Allaha yalvarırdı. Bu vaxt:
-İnci, telefonun zəng çalır, eşitmirsən?-deyə
ondan beş-altı addım aralıdakı oturacaqda
oturan Mehri yüksək səslə onu səslədi.
-Hə, mənim?-İnci diksinib ona sarı baxdı.
Sonra çantasına sarı gəlib zəng çalan
telefonunu çıxardı.-Hə, mama?-zəng eləyən
anası idi və o da danışa-danışa pəncərəyə sarı
getdi.-Yox, əməliyyatdadır. Qurtarsın, gələcəm.
Yox, ac deyiləm, yemişəm. Niyə yalan deyim e,
yemişəm də. Əməliyyat qurtarsın, gələcəm,
burada yatmayacam. Yaxşı, sağol.-söhbəti
yekunlaşdırıb telefonu söndürüb çantasına geri
qoydu. Bu vaxt gözü çantasının altında buruşan
paltosuna sataşdı və onu düzəltmək üçün
götürəndə altdan nəsə sürüşərək "tarak" deyə
yerə düşdü. Bu aptek kloku idi və İnci təəccüblə
əyilib onu götürdü, içinə baxaraq-Bu dərmanlar
kimindir?-deyə oradakılara baxdı.
-Onlar deyəsən Sevilindir.-bayaqdan sakitcə bir
küncdə Yusiflə söhbət eləyən Əli səsə diksinib
ona sarı baxıb dilləndi.
-Sevilin? O burada olub ki?-İsmayıl da
qaşlarını çatıb söhbətə qarışdı.
-Hə, bayaq anasının həkimi üçün gəlmişdi,
sonra zəng gəldi, getməli oldu.
-Kimdən?
-Deyəsən Kamran müəllim dedi. Kimdir ki,
tanıyırsan?
-Hə, əmimoğludur. Sevil əvvəl onun kursunda
işləyirdi. Görəsən niyə