ı işə
saldı.-Dayan, saxla! Hara gedirsən?!-İsmayıl
ayağa qalxıb onun arxasınca qışqırsa da Xəlil
oradan uzaqlaşmaqda idi.-Dayaan! Sevili
aparma!-dəli kimi qışqıra-qışqıra arxasınca
qaçmağa başladı. Hiyləgərcəsinə bir qəhqəhə ilə
gülüb ondan uzaqlaşan Xəlil bu an qarşıdan
küçəyə girən və işığı gözünü deşən maşını görüb
onunla toqquşmamaq üçün sükanı sağa fırlatdı
və sağdadır dayanmış vəziyyətdə olan başqa bir
maşına dəyərək dayandı. Həmin maşının
siqnalizasiyası da işə düşərək səsi küçəni başına
aldı. Qarşıdan gələn maşının sürücüsü düşüb
Xəlili danlayarkən, səsə evindən çıxan digər
maşının sahibi də maşınının əzildiyini görüb
onun üstünə düşdü. Çaşqın və təlaşla maşından
enən Xəlil isə onlara izahat verməyə çalışırdı.
Fürsətdən yararlanan İsmayıl cəlb maşının arxa
qapısını açaraq Sevili qucağına götürüb öz
maşınına apardı. Çox keçmədi ki, polis də gəldi
və Xəlili qandallayıb polis maşınına oturtdular.
Xəlil maşınından tapılan tapançanın İsmayıla
aid olduğunu deyib günahın yarısından yaxa
qurtarmaq istəsə də İsmayılın da izahından
sonra bunun oyuncaq tapança olduğu məlum
oldu. Daha sonra polis və Xəlilin maşını
qabaqda, ifadə vermək üçün bölməyə dəvət
olunan İsmayılın maşını isə arxada yola
qoyuldular. Baş verənlərdən xəbərsiz olan Sevil
isə yavaş-yavaş qurdalanıb özünə gəlməyə
başlayırdı. İsmayıl bir gözü yolda, biri Sevildə
yola davam eləyirdi. Sevil gözlərini açıb şüursuz
halda əvvəl yuxarı, sonra təlaşla sağa-sola
baxdı.
-Mən haradayam?-deyib sonra dikələrək sükan
arxasındakının İsmayıl olduğunu görcək o anın
həyəcan və təlaşı ilə-İs...İs...İsmayıl?! Sən...sən
məni hara aparırsan? Saxla maşını!-deyərək
qışqırdı.
-Sevil, sakit olması deyəcəm, hamısını
deyəcəm.-İsmayıl onu sakitləşdirməyə çalışsa
da Sevil:
-Yoox, maşını saxla! Astanovkada ağzıma
dəsmal basan sən idin. Sən neyləmək
istəyirsən?! Mən buna icazə verməyəcəm.-
sakitləşmək bilmirdi ki, bilmirdi.
-Sevil, səni mən qaçırmamışam. Bir qulaq as,
gör nə