müsabiqəni
müzakirə eləməkdə idilər. Qızlardan biri:
-Uşaqlar, gələn həftə mənimlə kim gələcək?-
deyə bir gözü Sevildə üzünü qrupa tutdu.
-Kim gələcək, hamımız-deyə oğlanlardan bir
dilləndi.
-A, olmadı ki, hamınız mənimlə gəlsəniz, bəs bu
xanım da Vinçini kim dəstəkləyəcək? Bəs o
birinci yerə çıxıb təltif olunanda onu kim
alqışlayacaq?-bayaqkı qız kinayə ilə yenə bir
gözü Sevildə dilləndi.
-Vüsalə var da, bəs deyil?
-Vüsü,-deyə həmin qız kinayə və təəccüblə bu
dəfə üzünü Vüsaləyə tutdu,-kimin tərəfindən?
Bu vaxt Sevilin yanında olub onunla bərabər
yığışan Vüsalə soyuqqanlı şəkildə:
-Oradan görünmür?!-deyə dilləndi.
-Nç, nç, nç, sənə də elə bu yaraşar. Ona görə
bu boyda qrupa protiv gedirsən, amma sonra
peşman olacaqsan.
-O mənim öz işimdir. Siz də öz işinizlə məşğul
olun.
-Az, fikir vermə, gəl.-qızlardan biri qolunu
bayaqdan dil-boğaza qoymayan qızın boynuna
dolayıb özü ilə bərabər dartdı.-İki dənə
lazımsıza görə əsəblərini pozma. Sənə Vüsalə
lazımdır? Bu boyda qrup azlıq eləyir sənə?-onu
özü ilə apardı.
Sevil isə artıq qrup yoldaşlarının bu
atmacalarına öyrəşdiyindən dilənmirdi.
Tələbələr yavaş-yavaş çıxmağa, auditoriya
boşalmağa başladı. Sonra Vüsalə üzünü Sevilə
tutdu.
-Sən onlara fikir vermə, it hürər, karvan keçər.
Sən dünəndən danış, nə oldu?-sonra göz vurdu.
-Heeç, nə olacaq ki? Polis bölməsinə getdik,
orada ifadə verdik,...
-Oraları keç, beş dəfə danışmısan. Sonra nə
oldu, nə danışdınız? Səhər gələndə üzündə
güllər açırdı.
Sevil yenə də "heç nə"deməyə hazırlaşırdı ki,
bayaqdan enerji yığmaqda olan telefonuna
mesaj gəldi. Telefona daha yaxın olduğundan
Vüsalə mesajın kimdən olduğunu da görə
bilmişdi.
-Vauu, Mayıl müəllim?-məmnun şəkildə ağzını
büzdü.
-Mayıl? İs...-Sevil həyəcanla telefona sarı
gəldi. Mesaj İsmayıldan idi və sadəcə
"Küçedeyem" yazılmışdı.-Aaa, buradadır!
-Bəs bayaqdan heç nə deyib başımı aldadırsan?
Borc olsun, Sevil. Toyunuza çağırsan da
gəlməyəcəm.
-Dayan e, nə toy? Bura qədər gəlib.