n bezmişdi.
İndi də burada anası ilə xalasının baş-başa
verib danışmalarına tab gətirə bilmirdi.
Diqqətini çəkən bir məqam da var idi: gələndən
bəri nişanlısı cəmi bir dəfə ortalıqda görünmüş,
sonra yoxa çıxmışdı. Söykəndiyi ağacdan bir
yarpaq qırıb əlində fırlada-fırlada fikrə
dalmışdı ki:
-Əli, nə yaxşı buradasan?-deyə gələn qəfil səsə
diksindi. Ayan, nişanlısı əlləri qoynunda ona
baxırdı.
-Heç, elə-belə dayanmışam.-Əli dayandığı
yerdən dikələrək dilləndi. Gözlərini yenidən
əlindəki yarpağa dikdi.
-Gəzək biraz?-ehtiyatla ətrafı gözdən keçirən
Ayan sonra ona baxdı.
-Nə bilim.-deyə Əli narahat şəkildə çiyinlərini
çəkdi.
-Gəl,-Ayan onun qolundan yapışıb özü ilə
aparmağa başladı,-biraz söhbət eləyək. Beləcə
ağacların arası ilə beş-on addım getdilər.
Müəyən bir yerə çatdıqdan sonra Ayan əllərini
yenidən qoynunda çarpazlayıb düyünlü
qaşlarının altında gizlətdiyi gözlərini
yarpaqdan çəkməyən Əlini maraqla süzərək-
Əli, mənə nəsə demək istəmirsən?-deyə soruşdu.
-Məən?-Əli çaşqın şəkildə ona baxdı.-Nə
barədə?
-Biz nişanlıyıq və bir-iki aya da evlənəcəyik.
Sən hələ də mənə nəsə demək istəmirsən?
-Mən səni başa düşmürəm. Nə deməliyəm ki
sənə?
-Məsələn, məni sevdiyini.-Ayan bunu deyərkən
düz onun gözlərinin içinə baxırdı. Əli isə
gözlərini qaçırıb narahat şəkildə yerində
qurdalandı. Ayan kinayə ilə gülümsündü.-
Amma deməyəcəksən, deyə bilməyəcəksən. Çünki
sən başqa Ayanı sevirsən, Əli.
Əli ilan vurmuştək geri atılıb təəccübdən
bərəlmiş gözlərlə ona baxdı.
-Sss..ssən bunu haradan bilirsən?
-Görürsən, heç inkar da eləmirsən. Mənim bunu
haradan öyrənməyim vacib deyil, əsas odur,
bilirəm.
Ayrılıq ölümdür, səndən ayrılsam
Yenidən yaşamaq mənimçün deyil.
Axı hiss etməsəm səni qəlbimdə
Niyə boş dünyanı edirəm seyr?
Ayan şeiri dedikcə Əlinin gözləri yerindən
çıxacaq dərəcədə böyüyür, həyəcanı artırdı.
-Yoxsa sən məktubu oxumusan?
-Hə Əli. Beş il əvvəl mən mənə aid olmayan
məktubu oxumuşam və elə bilmişəm ki, bu
məktub mənə