baxdı.-Sən ara yerdə çayı
niyə yerə tökdün?
-Nə bilim e, əsəbləşdirdilər də.-Yusif də bir
əlinə, bir də qaba baxdı.
-Eybi yox, dayan birini də töküm.
-Sən dərsə gecikmirsən?
-Yox, vaxtıma var hələ. Sən bunu içməsən, mən
bu gün rahat dərs keçə bilmərəm.
Sevinc yenidən termosun bardaq əvəzi qapağını
doldurur, digər tərəfdən də zəng məsələsini
Yusifə dediyi üçün peşmançılıq keçirirdi. Yusif
isə eşitdiklərinə həm əşəbləşmiş, həm də Sevinci
itirəcəyindən qorxurdu.
İnfarkt keçirəndən sonra gözlərini ilk dəfə
xəstəxanada-palatada açan Xəyal başını onun
yatdığı çarpayıya qoyub bir əli əlində
mürgüləyən Xatirəni görəndə bir anlıq özünün
ölərək cənnətə düşdüyünü sanmışdı. Onun
tərpəndiyini hiss eləyib oyanan Xatirə isə cəld
başını qaldırıb kədər qarışıq sevinc ifadə edən
gözlərlə ona baxmış, sonra yavaş-yavaş hər şeyi
ona danışmış və onu bu vəziyyətə saldığı üçün
ondan üzr istəmişdi. Qardaşının belə tez bir
zamanda özünə gəlməsinə Rafiq də sevinmiş və
o da qardaşından üzr istəmişdi. Xəyal isə nə
qədər təmiz və genişqəlbli biri olsa da qəlbən
bağlı olduğu insanlardan elə qəlbən də incidiyi
üçün onları asan-asan bağışlaya bilmirdi. İndi
də Rafiq qardaşının yanında oturmuş, onu
bağışlaması üçün dil tökürdü.
-Xəyal, mən neyləyim ki, sən məni
bağışlayasan? Bilirəm, dünən sənə qarşı çox
böyük eşşəklik elədim. Sənin üzünə elə
qayıtmamalı idim, səni qovmamalı idim. Sən
məndən böyüksən, ata əvəzisən. Inan, dünən
səni o vəziyyətdə görəndə elə qorxdum, elə
bildim atamı doğrudan da itirirəm. Bu dəfə də
sən böyüklük elə, bağışla məni.
Rafiq peşman şəkildə danışdıqca Xəyal kinayə
qarışıq düşüncəli gözlərlə ona baxırdı. Sonra
eyni üz ifadəsilə sözə başladı.
-Sən səhv adamdan üzl istəyisən. Səni
bağışlamağımı istəyisənsə, get əvvəl o əl
qaldıdığın qadından, yoldaşından üzl istə.
Sonla ağlatdığın, ülək ağlısı vediyin anandan
üzl istə. Qolxutduğun uşaqlalından üzl istə.
Ailəni qabaqlalında biabıl elədiyin üçün
qonşulalından üzl istə. Onla səni