i bağışlasa mən
də bağışlayacam. Səni bağışlamağımı istəyisənsə
o zibildən əl çək, təlgit onu. Balmaq ucu boyda
şey üçün ailəni dağıtma, peşman olasan. Tövbə
elə, düz yola qayıt, müalicə olun, söz veliləm,
mən də sənə kömək eləyəcəm.
Elə bu vaxt qapı astaca taqqıldadıldı və ardınca
da aralandı. Başını içəri salan Xatirə
gülümsəyərək:
-Olar?-deyə soruşdu.
-Gəl, gəl.-Rafiq ayağa qalxdı. Xəyal isə
qaşlarını düyünləyib gözlərini üstündəki örtüyə
dikmişdi.
-Dərmanı gətirmişəm.-Xatirə bir əlində stəkan,
birində dərman qutusu içəri girdi. Rafiq işi
olduğunu deyib çölə çıxdı, Xatirə isə əlindəkiləri
çarpayının yanındakı kiçik masaya qoyub-Sənin
yerin rahat deyil deyəsən. Dayan yastığını
düzəldər.-deyə onun yastığını rahatladı.
Xəyalın üz ifadəsi isə dəyişmirdi. Dərman
qutusundan dərman dənəsi çıxarıb stəkanla
birlikdə ona uzatdı.-Bu gün özünü necə hiss
eləyirsən?-deyə otura-otura soruşdu.
-Çox şükül, pis deyiləm. Bicə Gülüş üçün
dalıxılam.
-Caan, elə Gülüş də sənin üçün darıxır, atası.
Dünən gecə güclüə dilə tutub yatırmışam,
ağlayırdı.-Xatirə danışa-danışa əlini çənəsinə
qoyub maraqla onu izləyirdi. Dərmanını içib
stəkanı masanın üstünə qoyan Xəyal onu belə
görüb soyuq şəkildə:
-Nə olub, niyə elə baxısan?-deyə soruşdu.
-Baxmaq olmaz? Nədir, arvadın qısqanar,
yoxsa?
-Mənim alvadım qısqanmı.
-Haradan bilirsən?
-Çünki onu tanıyılam.
-Nç, məncə heç tanımamısan. Tanısaydın, belə
danışmazdın.
-Tanıyılam, qaldaşımı da tanıyılam, yoldaşımı
da. Və bu gün mənim başıma belə pəlvanətək
dolanmalalının da məni çox istədikləlindən
deyil, çəkdikləli vicdan əzabından olduğunu da
bililəm.
-Xəyal, elə demə, elə baxma da, nə olar?-
Xatirə məyus üz ifadəsi alaraq ağlamsınaraq
onun əlini tutdu.
-Çıxa biləsən? Yatmaq istəyiləm.-Xəyal isə
laqeydliyini itirmirdi.
-Yaxşı,-deyib Xəyal məyus şəkildə köks oturub
yavaş-yavaş ayağa qalxdı,-amma çöldəyəm, nə
lazım olsa, çağır.
Reaksiya verməyən Xəyal uzandığı yerdən biraz
daha aşağı sürüşüb gözlərini