yerdən
aralanıb təlaşla ona baxan Kənanı görcək
narazılıqla ofuldadı. Natəvan yenə də Kənana
işarə eləyib pilləkəni göstərdi. Özləri isə isə liftə
doğru getməkdə idilər. İşarəni başa düşən
Kənan onlardan qabaq tərpənib pilləkənlərə
doğru qaçdı. Belə ki, qızlar artıq birinci
mərtəbədə liftdən düşərkən Kənan təngənəfəs
halda liftin qabağında onları gözləyirdi. Kənanı
üçüncü dəfə görmək Leylanın səbrini son həddə
gətirsə də dişini damağına sıxıb özünü güclə
saxladı. Qızları gözləmədən özünü qabağa verib
binadan çıxdı. Digərləri də onun arxasınca Gəlib
həyətin ortasına çatanda Natəvan:
-Etibar əmi gec gələr? Biz patologiyaya gecikdi
e.-deyə əslində Kənana eşitdirirmiştək dilləndi.
-Siz belə gecikirsinizsə gedə bilərsiniz, güclə
saxlamıram.-Leyla incik, bir o qədər də əsəbi
səslə dillənib ona baxdı.
-Ay qız,-Natəvan onu qolundan tutub kənara
çəkdi,-ağlını başına yığ. Yazıq uşaq sənə görə
dəli olub, onun rəngi səninkindən də çox qaçıb,
sən isə hələ də nəyinsə ədavətini aparırsan.
Bax, indi biz gedirik, sən isə burada onunla
qalırsan və onu acılamırsan. Eşitdin məni?-
gözlərini ağardaraq barmağını silkələyən
Natəvan sonra əlindəki Leylanın çantasını
Kənana uzadaraq sağollaşaraq Səbinə ilə
birlikdə oradan uzaqlaşmağa başladı. Leyla isə
gözlərini məyus və narahat halda ona baxan
Kənandan qaçıraraq üşüyürmüştək büzüşərək
əsnəyə-əsnəyə onların arxasınca baxırdı.
-Soyuqdur sənə? Əlin belədir deyə, paltonu da
geyinə bilməmisən. Gəl, keçək bisetkaya.
Leyla həqiqətən də üşüdüyü üçün razılaşıb
çardağa doğru getməyə başladı. Oturdular.
-Necə oldu ki, yıxıldın?-Kənanın isə qayğıkeşliyi
bitmirdi ki, bitmirdi.
-Kənan,-onun suallarından bezən Leyla
nəhayət ki, elə bezgin şəkildə də dilləndi,-bu
qədər yaxşı olmağa, mənimlə belə
maraqlanmağa məcbur deyilsən.
-Əlbəttə məcbur deyiləm. Mən sadəcə sənə
kömək eləmək istəyirəm.
-Keçən dəfəki kimi? Keçən dəfə də belə
deyirdin, amma sonra sayəndə bütün
universitetin dilinə düşdüm. Mən o söz