ı bulamaqla cavab verirdi. Sonra birtəhər özünü ələ alıb:
-Mənə su gətir də, nə olar, ıçim yanır.-dedi.
-Yaxşı, sən keç otağa, gətirirəm.-deyib Xatirə mətbəxə doğru getməyə başladı.
Ayan qonaq otağına keçib divanda oturdu. Ürəyi, ayaqları hələ də əsirdi. Əlini yelləyə-yelləyə özünü sakitləşdirməyə çalışdı. Bu vaxt:
-Xala, Ayan xala,-deyə balaca Gülay sevincək otağa girib onun qucağına atıldı.
-Mələyim, necəsən?-onu görcək Ayanın əhvalı biraz açıldı, onu qucaqlayıb yanağından öpdü.
-Xala, alama. Dözlərində su vay.-balaca qız əlini onun gözlərinə apardı.
-Çoxbilmişim mənim.-Ayan təkrar onu özünə sıxaraq yanağından öpdü.
-Görürəm, kefin açılıb.-əlində stəkan otağa girən Xatirə onu belə görüb gülümsədi.
-Eh, bacı,-Ayan stəkanı ondan ala-ala ah çəkdi, sonra maraqla ona baxan Gülaya uzatdı,-al, sən iç.
-Yox, mənim suyum vay.-deyə balaca qız özünü kənara çəkdi.-Dedim dətirim? (Gedim gətirim?)
-Hə, gətir suqabına xala da baxsın.-deyə Xatirə Ayanın yerinə dilləndi. Gülay sevincək otaqdan çıxdı.
-Hə, gətir suqabına xala da baxsın.-deyə Xatirə Ayanın yerinə dilləndi. Gülay sevincək otaqdan çıxdı. Xatirə sonra üzünü Ayana tutdu.-Nə olub sənə?
-Niyə belə olur axı, bacı?-Ayanın gülümsəyən üzünə yenə bulud gəldi.-Niyə keçmişim məndən əl çəkmək istəmir? Bu gün marşrutda onunla qarşılaşdım. Düşəndə pulumu da verdi. Sonra telefonum marşrutda qalıbmış, sonradan özünü mənə çatdırıb telefonumu da verdi. Elə baxırdı ki...boynuna atılmamaq üçün özümü güclə saxladım...-danışdıqca Ayanın səsi titrəyir, gözləri yenidən dolurdu.
-Canım mənim,-Xatirə onun əlindən tutdu,-qarşılaşmağınız təbiidir. O da bu şəhərdə yaşayır. Sən də burada isə düzəlmisən. Amma sən hər dəfə belə eləsən...özünü ələ al, soyuqqanlı olmağı bacar.
-Neyləyim, ürəyim sözümə baxmır? Xatirə, mən Ilkinin ruhuna xəyanət etmiş oluram?
-Yox, belə düşünmə. Həyatına davam eləmək sənin də haqqındır, amma yepyeni bir səhifə ilə.
Xatirə Əlinin nişanlandığını bildiyi üçün belə deyirdi. Ayan isə nə qədər eləsə də