düşdüm, bəs Sevilin nəyisən?
-Mm...məən? Ss...sssinif yoldaşı.
-Oğlum, Sevil uje dörd-beş ildir ki, orta
məktəbi qurtarıb. Mən səndən Sevilin nəyi
olduğunu soruşanda onun arxasınca hansı
məqsədlə gəldiyini öyrənmək istəyirəm. Çünki
səni bu gün günorta onu öz maşınına
mindirəndə görmüşəm.-İsmayıl narahat halda
yerində vurnuxub gözlərini qaçırır, ağ bənizi
rəngdən rəngə düşürdü.-Bax, oğlum, mən Sevili
neçə ildir ki, tanıyıram. Ailəsinə də, tərbiyəsinə
də bələdəm. O da, bacısı da mənə öz qızlarım
kimidir. Ona görə də onun adına pis söz
çıxmağını istəmərəm. Səni onun yanında
görməyimin, bura qədər gəlməyimin səbəbi
düşündüyüm şeydirsə, diqqətli ol. Qızıma qarşı
fikrin ciddidirsə, özünü necə lazımdırsa bəlli
elə, üsulunda. Yox əgər, onunla vaxt keçirmək
istəyirsənsə, elə bu başdan bu fikirdən əl çək,
yoxsa ikinci dəfə mən səninlə başqa cür
danışaram.
-Yox, yox, siz nə danışırsınız? Mənim də bacım
var, nə demək istədiyinizi başa düşdüm. Sevilin
adına pis söz çıxmağını nə ona, nə də özümə
rəva bilmərəm. Ona qarşı münasibətim çox
ciddidir, o da bunu bilir, qəlblərimiz birdir.
Onun arxasınca sonuna qədər gələcəm və
dediyiniz kimi üsulunca nə lazımdırsa eləyəcəm.
-Danışığından da qanacaqlı, düzgün birnə
oxşayırsan. Əgər doğrudan da ciddisənsə,
Bahar müəllimə sonuna qədər yanınızdadır.
-Çox sağolun, müəllimə. Narahat olmayın, mən
sözümün üstündə duran oğlanam.
-İnşaallah. Nə isə, gecən xeyrə, oğlum.
-Gecəniz xeyrə.
İsmayılla və onun niyyəti ilə tanış olmaq Bahar
müəlliməni az da olsa sevindirmiş və
rahatlaşdırmışdı. İsmayıl da qəribə bir həyəcan
və təlaş yaşayırdı. Çünki Sevilin ailəsindən olan
hər kəsin rəğbətini qazanmaq istəyirdi.Daha bir həftə keçdi. Havalar hər gün biraz
daha soyuyurdu. Mehdinin yatdığı reanimasiya
otağının qabağı bu gün səhərdən boş idi.
Dostlarının hər birinin işi olduğundan, ailəsi isə
digər problemlərə başını qatdığından bu gün
onu tək qoymuşdular. Birdən otağın qapısı
açıldı və içəridən çıxan tibb