a Kənanla Yusif var
idi. Onlar keçmiş günlərdən, məktəb illərindən
danışır, Mehdinin yaddaşını oyatmağa
çalışırdılar. Mehdi isə onların söhbətinə heç bir
reaksiya vermədən boş baxışlarla qulaq asırdı.
-Vallah, heç nə yadıma düşmür. Siz belə
danışırsınız, amma mən gözümün qabağında
heç nə canlandıra bilmirəm. -Yaxşı, səni çox yormaq olmaz. Vaxt gələcək,
hamısı yadına düşəcək. Əsas odur,
aramızdasan.-Kənan astaca əlini onun çiyninə
vurub dilləndi.
Bu vaxt Əli içəri içəri qayıtdı. Yusifgilə baxıb:
-Nə oldu, nəsə yenilik var?-deyə soruşdu.
-Yox, naz eləyir.-Yusif göz vurub gülə-gülə
dilləndi.
-Hmm, naz eləyir?-Əli sözlü adamlartək
dodaqlarını büzüb əllərini qoynunda çarpazlayıb
Mehdiyə baxdı.-Bəs görəsən sevdiyi qızı görəndə
də naz eləyəcəkmi?
-Sevdiyi qız?-Yusiflə Kənan bir ağızdan dillənib
təəccüblə Əliyə baxdılar.
-Hə, o qız çöldədir, Mixaylo. Görək, onu
görəndən sonra da yadıma düşmür deyə
biləcəksənmi?
-Sevdiyim qız da olub mənim?-Mehdi dikəlib
maraqla onlara baxdı.
Bu vaxt qapı açıldı. Əsli xala qabaqda, Asya ilə
Inci isə arxasınca içəri girdilər. Mehdini görcək
İncinin ürəyi tez-tez döyünməyə, əl-ayağı
əsməyə başladı. Üzünə həsrət dolu bir təbəssüm
qondu. Əsli xala isə oğlunu oyaq görcək:
-Oğlu! Allahıma min şükür ki, səni mənən
bağışladı.-deyə sevincək onun üstünə qaçdı.
-Anandır.-Kənan Mehdiyə onu işarə eləyib özü
də durub ona yer verdi.-Oturun, Əsli xala.
-Canım balam, səni belə gördüm, daha Allah
canımı alsa da olar.-Əsli xala oğlunun
gözlərində yad ifadə ilə ona baxdığını görəndə
isə-Anan da yadında deyil?-deyə məyus halda
soruşdu. Mehdi başını buladı.
-Qorxmayın, Əsli xala, xatırlayacaq.-Əli yenə
də onu sakitləşdirərək oturmaq üçün digər
çarpayının yanındakı stulları gətirərək qızlara
yer göstərdi.
-O qız hansıdır?-Mehdi Əliyə göz vurub astaca
soruşdu.
-Hansı qız?-Əsli xala da söhbətə qarışdı.
-Bir qız varmış, istədiyim qızmış. Əli bayaq
buradadır dedi, amma bunlardan hansıdır,
bilmirəm.-Mehdi gah İnciyə,