f yoldaşı
olmuşuq, düzdür, yaxşı yola gedirdik, amma
aramızda Əsli xalanın dediyi kimi bir şey
olmayıb. Mənim danışdığım, sevdiyim oğlan var.
-Yaxşı da, Asya, burada sənlik bir şey yoxdur.
Belə olmağı yaxşı oldu, çünki Mehdi mənim kim
olduğumu bilməməlidir. Yaddaşı qayıdana qədər
ondan uzaqlaşmalıyam. Yoxsa hər şey daha da
pis olacaq. Həm də ki mən onsuzda da onu
sevmirəm ki, sənə də qısqanım. Özü mənim
dalımca qaçırdı, hər şey də buna görə oldu.
Səndən bir şey xahiş eləyəcəm. Mehdinin
yaddaşı yerinə gələnə qədər bu oyuna davam
elə.
-Yox, yox, mənlik deyil, mənim sevdiyim var.-
Asya təkidlə başını buladı.
-Qulaq as, elə demirəm. Demirəm, əlini tut,
canım, cicim de. Prosto bir-iki dəfə yanına gəl,
zəng elə halını soruş, sonra yavaş-yavaş
uzaqlaşarsan. Yaddaşı qayıdanda da mən
burada olmayacam. Xahiş eləyirəm.
-Yaxşı, çalışaram. Nə isə, mən gedim, Əsli xala
məni gəlməyimə peşman elədi.
-Gözlə, mən də sumkamı götürüb gəlirəm.-İnci
yenidən palataya qayıdırdı ki, bu vaxt qapı
açıldı və Əsli xala oğlanlarla birlikdə çölə çıxdı.
İnci təəccüblə axırıncı çıxan Əliyə baxıb-Nə
olub?-deyə soruşdu.
-Nə bilim, Əsli xala bizə nəsə deyəcək. Yəqin
qurduğu yalanla bağlıdır.
İnci kinayəli təbəssümlə başını bulayaraq içəri
girdi.
Bu vaxt gözləri səsə gözlərini qaldırıb qapıya
baxan Mehdinin gözləri ilə toqquşdu. Bir anda
nə olduğunu anlamadı. Ürəyi, gözləri,
dodaqları, əl-ayağı sözünə baxmayıb
həyəcanına tabe oldular. Mehdi isə qapını işarə
eləyib:
-Onlar hara getdilər?-deyə soruşdu.
-Nə bilim.-İnci tez gözlərini qaçırıb çantasını
götürmə üçün stula yaxınlaşdı.
-Sən də gedirsən?
-Hə.
-Getmə də, tək qalmaq istəmirəm.-Mehdi
təklikdən qorxan balaca uşaqlartək boynunu
burub ona baxırdı.
-Yaxşı, qayıdıram indi.-İnci qapıya yaxınlaşdı.
Çölə boylanıb onu gözləyən Asyaya-Asya, sən
get.-deyə əllə işarə elədi. Asya başını yelləyib
dəhlizdən çıxdı. Dəhlizin digər tərəfində,
pəncərənin qabağında isə Əsli xala oğlanlarla
nəsə danışırdı. İnci