ə əl
çəkməli idi. Özünü divara söykəyib gözlərini
yumdu.-Yox, İnci, sən təslim olmayacaqsan! Sən
bu səhvi eləməyəcəksən!-deyə özü-özünü ələ
almağa, motivasiya eləməyə çalışırdı. Sonra
dərindən köks ötürüb söykəndiyi yerdən
aralanaraq yeyin addımlarla əvvəlcə dəhlizdən,
sonra isə xəstəxanadan çıxdı.Xəstəxanadan çıxan Kənan universitetə gəlmiş,
öz dərslərini qaçırdığı üçün Leylagilin bufetində
oturmuşdu. Bura gəlməyinin əsas səbəbi də Leyla
idi. Hər nə etsə də ondan əl çəkməyəcəyinə dair
özünə söz vermiş və buna görə də son bir
həftədə hər fürsətdə, universitetin istənilən
nöqtəsində onun qabağına çıxırdı. Leylanın
qolunun gipsdə olması da onun üçün bəhanə idi.
Elə hər səfərində də ona kömək eləmək
istədiyini bəhanə eləyirdi. Hislərindən əmin idi
və bundan onu da əmin eləmək istəyirdi. İndi
də qabağında bir fincan südlü kofe üzü qapıya
oturmuş, girib-çıxanları izləyirdi. Bu vaxt
qapıdan girən qızların arxasınca gələn və
gözünü bu iki qızdan birindən çəkməyən dostu
Elvini görüb qımışdı. Başı qıza qarışdığından
Elvin onu görməmişdi. Qızlar keçib masalardan
birində oturdular. Elvin də yan masalardan
birində stulu çəkib oturmaq istəyirdi ki, uzaqdan
gülə-gülə ona əl eləyən dostunu görcək durub
ona sarı gəlməyə başladı.
-Mən elə bilirəm, bu bufetə təhkim olunan təkcə
mənəm.-Kənan ona nəsə deməyə imkan
vermədən gülə-gülə dilləndi.
-Sən heç də, asen konkret olaraq bura
yapışmısan. Dərs-mərs, seminar sənlik deyil ki.-
Elvin stulu çəkib otura-otura kinayə ilə
dilləndi.-Yenə Leylanı güdürsən?
-Uzaqdan elə görünürəm?
-Hə, tələbədən daha çox cangüdənə oxşayırsan.
Bir Mustafa de də brat. Nə vaxta qədər
qaçacaqsan bu qızın dalınca?
-Qız dayanana qədər. Bir özünə yaxın buraxıb
imkan verir ki, Mustafa deyim?
-Məncə sənin taktikan düz deyil. Əlli dəfə
qabağını kəsib bezdirməkdənsə, bir dəfə
qolundan tutub kənara çəkib de də sözünü.
-Asandır axı. Deyə bilirsən, sən de də.-Kənan
kinayə ilə ona arxadakı qızları göstərdi.-İki
həftədir quyruq