, əşi
uşaqdır, hamımızın vaxtilə çatışmayan
cəhətlərimiz olub, zamanla qaydasına düşər.
Amma sonda deyəndə ki, bəs ürəyi xəstədir,
tez-tez özündən gedir, tıxnışıb qaldım, dilim
ağzımda qurudu. İsmayıla deməyə də qorxdum,
xasiyyətini bilirəm, sənin kimi tərsdir,
tutduğunu buraxan deyil. İndi bilmirəm,
neyləyim?
-Sən yaxşısı budur, onu çağır bura, bir mən də
danışım.
Olanlarda Şəbnəmin barmağının olduğunu
öyrənən İsmayıl vaxt itirmədən ayaqqabılarını
ayağına keçirib, paltosunu da əlinə alıb əsəbi
şəkildə qapını açaraq çölə çıxdı. Çaşqınlıqla onu
izləyən Emre də başını çölə çıxarıb:
-Hey, kanka, nereye?-deyə ona səslənsə də
İsmayıl cavab verməyib çöl qapını da açaraq
çölə çıxdı.
Bu vaxt mətbəxin qapısı da açıldı və içəridən
çıxan Dilarə xala özü pilləkənə sarı gələ-gələ
Emreni qapının ağzında görüb:
-Sən hara gedirsən, a bala? İsmayıl
haradadır?-deyə soruşdu.
-Ismayil gitti.-Emre məyus şəkildə dodaqlarını
büzüb bir qapıya, bir də Dilarə xalaya baxırdı.
-Hara getdi? Papası çağırır, söz deyəcək.
-İşi çıktı, acil gidesi oldu. Ama merak etmeyin,
gelir.-Emre qapını örtüb içəri girdi.
-Uff, bəs...sonra da deyir mənim bu işimin
dalınca niyə düşmürsünüz? De, indi istəyirik ki,
nəsə eləyək, özü yoxdur.-Dilarə xala əlləri
belində deyinə-deyinə yenidən mətbəxə qayıtdı.
Bir müddət nə edəcəyini bilmədən yerində
vurnuxan Emre də sonra geyinərək:
-Dilara teyze, ben de gidiyorum.- deyib çölə
çıxdı.Xəstəxanadan dünən buraxılan Xəyal anasının
təkidilə gecəni onlarda keçirmişdi. Oğlunun
infarkt keçirməsində həm gəlinini, həm də digər
oğlunu günahkar tutan Sənubər xala da
Xatirənin "Ona mən baxaram."deməsinə qəzəb
dolu kinayə ilə "Sənin necə baxdığını
gördük."deyə cavab vermiş və oğlunu evə
getməyə qoymamışdı. Beləcə Xatirə bu gecəni də
Xəyalsız boş evdə qızına möhkəmcə sarılaraq bir
gözü açıq, ürəyi səksədə keçirmişdi. Heç Xəyalı
da yuxu tutmamışdı. Evi, qızı, sevdiyi üçün
burnunun ucu göynəmiş, elə hey onları
düşünmüşdü. Göz açıb