n qardaşına göz-qaş elədi.
Üzündəki qara buludlar hələ də çəkilməyən
Xəyal keçərkən Rafiq də əlindəki digər kiçik
zənbili Xatirəyə uzatdı.-Dərmanlarıdır, bilirsən
də biri gündə iki dəfədir, o biri üç dəfə,
yeməkdən sonra.
-Hə, bilirəm, çox sağol.
-Sən də sağol. Nəsə almaq lazım olsa, bir vzv at,
gələrəm. Hələlik.
Xatirə qapını örtəndə Xəyal artıq paltosunu
soyunub asılqandan asırdı. Maraq və həsrətlə
onu izləyən Xatirə sonra bir göz qırpımında onu
qucaqlayıb başını çiyninə qoydu.
-Evinə xoş gəldin. Bir də bizi qoyub getmə,
yaxşı? Bu ev sənsiz elə boş, soyuq idi ki... Allah
səni bizim başımızdan əksik eləməsin.-Xəyal
gözlərini yumub onu qoxusunu içinə çəksə də,
qucaqlamaq istəsə də əlləri qalxmadı. Çünki
Xatirənin bunu onu sevdiyi üçün yox, peşman
olduğu üçün elədiyini bilir və bu da onu çox
incidirdi. Onun heç bir reaksiya vermədiyini
görən Xatirə ondan aralanıb-Ay insafsız, belə
incimisən məndən? Bu qədərmi kin və içində?-
deyə ağlamsınaraq gözlərinə baxdı. Xəyal isə
gözlərini qaçırıb:
-Gülüş hanı?-deyə soruşdu.
-Yatıb.-Xatirə də incik halda gözlərini ondan
çəkib-Keç sən də onun yanında uzan. Oyananda
səni yanında görsün.-dedi.
Xəyal heç nə deməyib yavaşca yataq otağının
qapısını aralayıb içəri keçdi. Bir həftədir üzünü
görə bilmədiyi qızını görcək üzünə fərqli bor
təbəssüm qondu. Astaca keçib yanında uzandı,
əlini ovcuna alıb öpdü, sonra saçlarını,
yanağını oxşayıb başını sinəsinə sıxdı.-Atanın
şahzadəsi, ata sənin üçün o qədəl dalıxmışdı
ki... Mələyim, ananı incitməmisən? Ata sizi çox
sevil ə, dünyala qədə, ata sizsiz yaşaya bilməz.
Ehh, bunu bi anan da başa düşsə...-pıçıltı ilə
yuxuda olan qızı ilə danışmağa başladı.
Xumarlana-xumarlana gözlərini açan Gülay
atasını yanında görcək sevincək dikəlib:
-Ataa, dəlmisən?-deyə onun boynuna atıldı.
-Atanın mələyi oyandı? Dalıxmışdın ata üçün?
-Hə, dayıxmışdım, çox dayıxmışdım.
Ağlamışdım, elə ana da ağlamışdı.
-Elə ata da sizin üçün ağlamışdı. Demişdi
mənim gözəl balam