hadadı?
-Ata, biliysən, leyləklər gəlmişdi e.-Gülay
birdən nəsə xatırlamıştək sevincək atasına
baxdı.
-Nə leyləklə?
-Dem bacı dətiyən leyləkləy. Mən sənin üçün
ağlamışdım, sonla ana demişdi ki, ağlama, sənə
bi siy veyəcəm. Sən axşam yatanda pəncəyəmizə
leyləkləy qonub. Deyib ki, Gülaya yayda bacı
dətiyəcəyik.
-Doğludan?-Xəyal tez dikəlib maraqla qızına
baxdı.-Bəlkə ana səni aldadı?
-Yoox, ana dedi ki, siydi, heç kimə demə. Sən
də heç kimə demə ha, ata. De, sonla ana belə
ağzını tutub hamam detdi. Mən də qoxmuşdum.
Sonla ana dedi ki, qoxma, səhə çöyək
yeməmişəm, ona döyə üləyim bulanıb.
Xəyal artıq bu leylək söhbətinin ciddi olduğuna
inanmışdı. Indi də Xatirəyə soyuq davrandığı
üçün özünü peşman hiss eləyirdi. Qızının istəyilə
qonaq otağına keçib onun üçün cizgi film
disklərindən birini qoydu. Sonra mətbəxə gəldi.
Bu vaxt Xatirə stullardan birinə çıxıb şkafın
yuxarı gözündəki qəhvədanı çıxarırdı.
-Hey, neyləyisən, düş mən götülüm.-onu belə
görən Xəyal tez özünü yetirdi.
-Yox, sənə olmaz, özüm götürürəm.
-Guya sənə ola? Düş.
-Daha götürdüm.
-Vel onda qoyum.-deyə Xəyal qəhvədanı ondan
aldı. Digər tərəfdən də əlindən tutub ona
düşməsinə kömək eləyirdi. Xatirə isə nə
olduğunu anlamadan təəccüblə ona baxırdı.
-Bunu niyə çıxadın?
-Samovarın naqili qırılıb.
-Hmm, eybi yox, düzəldələm. Yəqin çay da
yoxdu?. -Yox, amma on dəqiqəyə hazır olacaq.
-Yaxşı, nə deyiləm, gözləyələm.-Xəyal sözlü
adamlar kimi yerində var-gəl edir, necə
soruşacağını bilmirdi. Nəhayət Xatirə çayı
rahatlayıb otağa sarı getmək istəyəndə-
Dayan,-deyə onun qabağını kəsdi,-Gülüş düz
deyi? Leylək məsələsi düzdü?
Əvvəl duruxsa da sonra özünü ələ alan Xatirə:
-Nə leylək?-deyə guya heç nə anlamamıştək
qaşlarını çatdı.
-Özünü bilməməzliyə qoyma. Gülüşə leyləklə sənə
bacı gətiləcək demisən.
-Hə, nə olsun? Gördüm sakitləşmir, mən də
başını qatmaq istədim.
-Qızıma yalan öyrətməyə başlamısan? Yaxşı, bəs
üləyinin bulanması da səhəl çöləyini yemədiyin
üçündü?
-Başa