a düşmürəm, indi nə demək istəyirsən?
-Deməli olan sənsən, mən yox. Belə bi şey va?
-Sənin üçün nə fərqi var? Nə oldu, bayaqdan
üzümə baxmırdın? Deməli səni mən yox, uşaq
maraqlandırır?
-Sən məni həmişə maraqlandırmısan. Gen
gəzən, soyuq olan sənsən. Mən də sənin kimi
olmağa çalışdım, amma gölüsən ki, bacalmılam.
Üləyim belə sənə olan sevgimə tab gətilə bilmədi.
Sənsə, ehh...
-Sən haradan bilirsən mənim ürəyimdə nə var?
Mənim içimdəkiləri bilmirsən danışma.
-Gözlə qəlbin aynasıdı. Qəlbində nəsə olsaydı,
mən onu gözləlində gölədim, amma gölə
bilmiləm. Indi mənə vicdan bolcu ödəyimiş kimi
yalan satmağa çalışma.
-Sən görə bilmirsən, mən neyləyim? O dörd dənə
gözünü aç, yaxşı-yaxşı bax. Mən sənin kimi
deyiləm, ürəyimdəkiləri dilimə gətirə bilmirəm,
çünki qorxuram. Bir dəfə dilinə gətirmişəm,
əzabını da ömr boyu çəkirəm. Ona görə də
özümə söz vermişdim ki, bir də heç kimi
sevməyəcəm, sevsəm də dilimə gətirməyəcəm.
-Mənim günahım nə idi bəs?
-Sənin heç bir günahın yoxdur. Mən səni
itirməkdən qorxdum. Qorxdum ki, bu sehr
pozular, sən də dönüb başqa biri olarsan,
gedərsən. Amma az qala səni itirmişdim. Sən
mənə bir ərdən artıq olmusan. Vaxt olub dost
olmusan, çətin zamanımda köməyimə çatmısan,
vaxt olub ata-qardaş olmusan, yol göstərmisən,
səhvimdən keçmisən, vaxt olub, sevgilim
olmusan, məni sevdiyini o qədər bəyan eləmisən
ki, mən öz simicliyimdən utanmışam. Mən sənin
kimi birini necə sevməyim?-Xatırladaq danışa-
danışa özünü ona yaxınlaşdırır, əllərindən
tutub gülümsəyərək ona baxırdı.
-Deyilsən inanım?-Xəyal isə nazla ağzını büzür,
göz-qaşını oynadırdı.
-Səni sevirəm desəm inanarsan?
-Nç, bi də eşitmək istəyələm.
-Fürsətcil. Səni sevirəm.
-Ay Allah, ölmüşəm deyəsən. Bu həqiqət ola
bilməz.
-Gülüşümüzün bacısını görməmiş hara ölürsən?
-Bacısı? Bəlkə qaqaşı?
-Nə bilim, qismət.
-Səni seviləm.-astaca pıçıldayaraq alnını onun
alnına söykəyərək gözlərini yuman Xəyal sonra
onun başını sinəsinə sıxıb-Başını bi də budan
qaldıma,