yoxsa üləyim dayanal.-deyə onu
qucaqladı.Ayan öz otağında qucağında noutbuku bir
tərəfdən sabahkı dərsə hazırlaşarkən digər
tərəfdən də facebookda Əli ilə yazışırdı. Bu
vaxt qapı astaca taqqıldadı və ardınca başını
içəri salan Ramin:
-Telefona çağırırlar.-deyə onu səslədi.
-Kim?
-Iş yoldaşın. Çiçəkdir nədir, bilmirəm.
-Gəldim.-deyib Ayan noutbuku yandakı lampa
masasının üstünə qoyub durub otaqdan çıxdı.
Heç üç-beş saniyə keçmədi ki, Ramin otağa
qayıtdı. Ehtiyatla qapıya baxa-baxa yaxınlaşıb
noutbuku götürdü. Ekranda mövcud ingilis
səhifəsindən başqa digər pəncərənin başlığında
gəlib-gedən "Eli sana yazıyor" yazısını görəndə
isə bic-bic gülümsəyərək başını buladı.
-Guya dərslə məşğuldur da, ay səni. Üzüyumşaq
qardaş olanda nə olar? Nəzarət eləməliyəm, ya
yox?-həmin başlığa keçib Əlinin mesajını
oxumağa başladı.-"Onda sabah mektebin
qabaginda gozleyecem." Məktəbin qabağında
gözləyənə qədər adamlarını da göndər də. Niyə
mənim bacımın sənə görə adı çıxmalıdır? Mənim
də səbrimin bir həddi var da.-Əlinin qarasına
deyinməyə başladı.
Əli isə yenə də əlində telefon blokun qabağında
bardaş qurub oturmuşdu. Yenə də yaxınlaşan və
gözünə düşən maşın işığına başını qaldırıb
baxdı. Hüseyn idi. Hüseyn isə yenə də qardaşını
burada görüb maşından düşə-düşə:
-Köpəkoğlunun məhəbbəti, adama evin yolunu
da unutdurur e.-deyə kinayə ilə dilləndi. Əli
onun bu zarafatına köks ötürüb gülümsəməklə
cavab verdi. Hüseyn gəlib qardaşının yanında
oturdu.-Afrikaya da qar yağdı, amma sənin bu
Ayan məsələn həll olunmadı da. Yenə naz
eləyir?
-Belə də.-Əli gözünü telefondan çəkmədən
dilləndi.
-Nazı indi də oradan eləyir?-Hüseyn telefonu
işarə elədi.
-Yox, bu gün dərsdən sonra qabağına
gedəcəkdim, amma zakazlar çox oldu deyə vaxt
eləyə bilmədim. Indi onu danışırdıq. Axırıncı
mesajımı görüb amm cavab yazmır.
-Hmm. Sən atası ilə danışmışdın, bəs o məsələ
nə oldu?
-Bu gün cavab gəldi, atası razılığını verib. Bizi,
daha doğrusu, sizi gözləyir.
-Doğrudan?