qaçmağa
başladı.-Yusif, yaxşısan? Əzilməmisən?-yaxınla­
şıb onu qolundan tutub qaldırmağa çalışdı.
-Sevg...-Sevinci görüb həyəcanla ayağa
qalxmağa çalışan Yusif atasını görəndə
səndələdi. Sevinc isə bir tərəfdən onun qolundan
tutub saxlayarkən digər tərəfdən də qorxaq
nəzərlərlə atasına baxırdı.
-Nə olub burada?-Malik əmi yaxınlaşıb ciddi üz
ifadəsi ilə bir Yusifə, bir də kişiyə baxırdı.
-Nə olacaq, az qala axşam vaxtı işə
düşmüşdüm. Qardaş, bu uşağı tanıyırsan?
-Hə, qonşumun oğludur. Cavandır da, yəqin
fikirli olub. Hamımız cavan olmuşuq.-Malik əmi
sonra yaxınlaşıb Yusifin qolundan tutaraq-
Necəsən, a bala, əzilməmisən? Ayağını yerə bas
görüm, ağrımır?
-Yox...uff...biraz.-Yusif ağrısını biruzə
verməməyə çalışsa da üzündəki ifadə bunu
demirdi. Kişi Yusifi biraz da danlayıb sonra
maşınına minərək oradan uzaqlaşdı. Malik əmi
isə nəinki onu danlamadı, əksinə gəzməsinə
kömək eləmək üçün qolundan tutub evə qədər
gətirdi. Yusif və Sevinc isə təəccüblə həm bir-
birilərinə, həm də Malik əmiyə baxırdılar.
Indi də Xavər xala olanlardan xəbər tutmuş və
ərini qonaq otağına salıb danlayırdı.
-Malik, gəl tök bu daşı ətəyindən. Sizin bu
tərsliyiniz uşaqlara ziyan eləyir. Allah eləməsin,
o uşağa bir şey olsaydı, sən ömr boyu qonşuların
qalsın bir tərəfə, qızının üzünə necə
baxacaqdın? Sevincin gözündə bir damcı yaş
görəndə elə bil dünya başıma yıxılır deyirsən.
Bəs özün onun göz yaşına səbəb olsaydın,
neyləyəcəkdin? Ona görə də bu tərsliyini bir
tərəfə. Uşaqlar bir-birilərini sevirlər, onları
ayırmaqla ömr boyu günaha batmış olarsan.
Indi bir səhvdir eləyiblər. Sizin böyüklüyünüz
onların səhvlərindən keçməkdir, çünki özünüz
də cavan olmusunuz.
Xavər xala danışdıqca Malik əmi gözlərini
döşəməyə dikib düşünürdü. Görünür, arvadının
dedikləri ilə razı idi, belə ki, üzündə peşman bir
ifadə var idi. Birdən dərindən köks ötürüb:
-Dur hazırlaş, gedək görək uşaq necədir.-deyə
dikəlib Xavər xalqa baxdı.
-Doğrudan? Belə asan yola