"tatlıya
bağlanmışdı."
Artıq iyirmi beş dəqiqədən sonra Raminin dediyi
yerə çatan Əli maşından düşüb onu gözləyirdi.
Çox keçmədi ki, yaxınlıqdakı dayanacaqda
marşrutdan düşən Ramini görubi özünü bəlli
eləmək üçün maşının siqnalını basıb əl elədi.
Ramin onu görüb daha yeyin addımlarla
yaxınlaşmağa başladı. Əli irəli gəlib onunla
salamlaşmağa hazırlaşarkən Raminin qəfil
atdığı yumruqla yerində səndələyib arxa-arxaya
getdi.
-Nə olub? Neyləyirsən?-deyə birtəhər dikəlib bir
əli ağzında sual dolu baxışlarla ona baxdı.
-Ə..., sən kimsənin ki, mənim bacımı qaçırmağa
cəsarət eləyirsən?-deyə Ramin onun yaxasından
tutub silkələyərək qışqıra-qışqıra soruşdu.
-Nə qaçırmaq, sən nədən danışırsan?!
-Özünü tülkülüyə qoyma! Elə bilirdin xəbər
tutmayacam?! Ə, mən səni başa düşdüm,
bacımı sənə etibar elədim, sən neylədin?
-Bunu sənə kim deyibsə yalan deyib! Mən onu
qaçırmamışam!
-Heç kim deməyib, yazışmalarınızı oxumuşam.
Deməli sən ağıllı tərpənmək istədin, hə?! Deməli
bacım ona görə səndən uzaqlaşa bilmir! Onu
özündən asılı eləmisən! Tələm-tələsik atamla
danışmağın da buna görə idi?! Aranızda nə
olub, hə?! Neyləmisən ona?!
-Ramin, gic-gic danışma!-bu Əlini özündən
çıxardı. Belə ki, o da Raminin yaxasından
yapışıb qışqırdı.-Mən o qədər ... ?! Heç nə sənin
düşündüyün kimi deyil! Prosto həmin vaxt mənə
qulaq asmaq istəmirdi, mənim niyyətim onunla
danışmaq idi, başqa heç nə!
-Yalan danışma!-Ramin ikinci yumruğu da
atdı. Əli bu dəfə müvazinətini itirib arxası üstə
yıxıldı.-Səni öldürərəm e, öldürərəm!-hirsi
soyumadığından yerdən qaldırıb bir yumruq da
atdı.-Heyf ki, çox heyf ki, bacımdan keçə
bilmirəm, yoxsa səni öldürərdim. Amma bu sənə
bəs eləyər. Bil ki, o qız yiyəsiz deyil onunla
istədiyin kimi davrana bilməzsən. Bir də hünərin
var, kölgən belə onun yanından keçsin. Bacımı
yadından çıxar!-Ramin bunu deyib əsəbi-əsəbi
ondan uzaqlaşıdı. Əli isə uzandığı yerdə əllərini
üzünə tutub yaşadıqlarını həzm eləməyə
çalışırdı. Deyəsən yenə də başa