a rahat
olmayacam. Neyləyim, mənim...ki də bura
qəd...bura qədər imiş. Atan çağırır...-bu vaxt
qapıda görünən, təəccüb və qorxudan bərələn
gözlərə içərini gözdən keçirən İsmayılı görən
Xalidə xala-İsmayıl deyil o?-deyə dilləndi.
Sevil tez başını qaldırıb qapıya baxdı. Öz
təlaşından onun burada olduğunu da
unutmuşdu.-A bala, gəl bura.-Xalidə xala əl
eləyib onu içəri çağırdı. İsmayıl eyni təəccüb
dolu və qorxaq nəzərlərlə oradakılara baxa-
baxa içəri girdi. Elə buradakı qadınlar da
təəccüblə ona baxır, aralarında pıçıldaşırdılar.
-Gəl otur, oğul.-qadınlardan biri durub öz
yerini ona verdi. İsmayıl oturmaq istəmədiyini
desə də sonra Xalidə xalanı təkidlərd dolu
baxışları ilə oturmalı oldu.-Bahar müəllimə
haradadır?-Xalidə xalanın gözləri otağı gəzdi.
-Akademiyada idi, gəlməz hələ.-Sevil güclə
özünü ələ alıb dilləndi.
-Mənim o qədər vaxtım yoxdur axı.
-Mama, nə olar, elə demə.-Sevil yenidən
ağlamağa başladı.
Lakin heç üç-beş saniyə keçmədi ki, Bahar
müəllimə ağlaya-ağlaya içəri girdi.
-Ay Xalidə, nə oldu sənə, ay Xalidə?
-Bahar müəllimə...Allah bilir ki, gedirəm, ona
görə səni göndərdi. Gəl otur bura.-Xalidə xala
sonra üzünü İsmayıla tutdu.-Söhbətimiz
yadındadır? Yanıma, baş çəkməyə gəlmişdin.
Məndən Sevili istədin, mən də...-artıq nəfəsi
çatmadığından dayana-dura danışırdı,-mən
də ağzımı açıb bir söz deyə bilməmiş Ss...Ssevil
içəri girmişdi.-Sevil başını qaldırıb təəccüblə bir
anasına, bir də İsmayıla baxdı. İsmayıl isə
gözlərini yerə dikmiş, arabir başını yelləyirdi.-
Kaş...kaş mənim qardaşımın oğlu da sənin kimi
ağıllı, qan...qanacaqlı biri olaydı.... Onda bu
gün heç birimiz bu halda olmayacaqdıq. Mən
qızımın ürəyini bilmədən, fik...rini soruşmadan
nişanladım. Bilirdim...bilirdim ki, razı deyil,
amma həmin vaxt ürəyində başqa birinin
olduğunu bilmirdim. Başım o qədər bir...qar...
qarın çörəyin dalınca qaçmağa qarışmışdı ki,
qızlarımı qabağıma qoyub ana-qız, padruqa
kimi onlarla danışa da bilmir...dim. Qızım,
bağışla