məni, bilə-bilə səni...oda at...mışam.
Anam ölür deyə ağlama...mən da...daha rahat
ölə bilərəm. Bilirəm ki, tək qal...mayacaqsan.
İsmayıl,...bala, Sevilim indidən belə sənə
əman...əmanətdir, onu sənə vəsiyyət
elə...eləyirəm. Onu incitmə, onsuzda da....qəlbi
qırıqdır.
-Gözünüzün arxada qalmasın, Xalidə xala. Ona
gözüm kimi baxacam.-qəhər Ismayılı boğsa da
birtəhər dilləndi.
-Bahar müəllimə...sən də bilirsən ki, mən neçə
həftədir nə düşünürəm...İndi deyirəm,
ha...hamı esitsin,-nəfəsi darıxıb taqəti kəsilsə
də birtəhər səsini qaldırdı,-qızımın adına
artıq-əksik sözlər çıxarmayın. Mən
qızı...qızımın həsini, xeyir-duasını bu oğlana
vermişəm. Bahar müəllimə...bu oğlanın ailəsi
qap...qapıya gəlsə, bu məs...məsuliyyəti sənə
tapşırmışam. Mən...məni bağışla, çünki mənim
daha vaxtım qalmayıb.
-Gözün arxada qalmasın, bacım.-Bahar
müəllimə ağlaya-ağlaya onun əlinin sıxır,
başının yelləyirdi.
-Sevdam...mənim mərd balam.-Xalidə xala son
gücünü toplayıb dikələrəks əlini irəli, qapının
ağzında başını qonşu qızının çiyninə qoyub
ağlayan böyük qızına sarı uzatdı,-ananın bir
göz açıq gedəcək. Səni baş-göz yiyəsi eləyə
bilmədim, səni...əmanət eləyə bilmədim. Sizə
yaxşı ana ola bilmədim...qeydinizə qala
bilmədim. Bütün evin yükü...nü sənin çiyinlərinə
atdım. Allahdan son istəyim, mənim taleyimi
balalarıma yazmasın.-yenidən başını yastığa
söykədi. Sanki gözünə nəsə görünürdü, tavana
baxıb gülümsəyərək-Niyaz, gəlmisən?-deyə
astaca pıçıldadı. Sevil tez başını qaldırıb qorxaq
baxışlarla bir anasına, bir də oradakılara
baxdı. Niyaz onun atasının adı idi. İsmayıl da
qorxsa da birtəhər özünü toplayıb çiyinlərindən
tutub onu geri çəkdi. Sevda qonşu qızından
aralanıb hıçqıra-hıçqıra anasına baxırdı.-
Əşhədu ənla...-beləcə Xalidə xala kəlimeyi-
şəhadətini oxuyaraq canını tapşırdı. Evdə
yenidən ağlaşma səsləri ucaldı. Sevil qışqırıb
ağlayaraq özünü anasının üstünə atdı. Elə
oradaca ürəyi getdi. Köksü sinəsinə sığmayan və
tir-tir əsən İsmayıl Sevili