n gəlməyi
vacib deyil ki.
-Hmm. Bəs mama hanı, o niyə getmədi,
-O evdədir, sənin xoşladığın yeməkləri bişirir,
günortaya gələr.
-Həə.
Mehdi yenə fikirli gözlərini pəncərəyə dikdi.
Fikri səhərə yaxın gördüyü yuxunun yanında
qalmışdı. Belə ki, yuxuda ucsuz-bucaqsız,
alaqaranlıq bir yerdə idi, yanında Asya da var
idi. Əlini uzadıb onun əlini tutmaq istəyəndə
birdən Asyanın çevrilib İnci olduğunu gördü. Və
beləcə diksinib ayılmışdı.
İndi də bu yuxunun təsirindən qurtula bilmir,
beynində elə hey eyni sual dolanırdı:"Niyə
İnci?" Dünəndən bəri bu qız ona fərqli təsir
bağışlamışdı. Sevdiyi qızın Asya olmasına
baxmayaraq nədənsə o İncinin yanında özünü
qeyri-adi, rahat hiss eləyirdi. Öz sualına yalnız
belə bir cavabı var idi: ya bunlar keçmişdə
sevgili olub ayrılıblar, ya da Mehdi onu çox
sevib, amma heç cür etiraf eləyə bilməyib. Bəs
Asya? Onu ona bağlayan nə idi? Niyə ona qarşı
heç nə hiss eləmirdi? Ona görə də az əvvəl onu
bacısından xəbər almışdı. Onu bir də görmək,
eyni hissiyatsızlığı yaşayıb-yaşamayacağını
bilmək istəyirdi.
Əri ilə məsləhətləşib bir qərara gələn Dilarə xala
İsmayıl oyanar-oyanmaz ondan onu Sevilgilə
aparmağı xahiş eləmişdi. İsmayılın maraq və
sual dolu baxışları ilə qarşılaşanda isə "O qız
bizə əmanət olunub, bizim də borcumuz əmanətə
sahib çıxmaqdır." demişdi. ismayıl isə razılıq
dolu baxışlarla anasına gülümsəyərək onu
qucaqlamışdı. İndi də yolda idilər. Sevilgilin
məhəllələrinə yaxınlaşırdılar.
Sevilgilin mənzilində isə ağır və dərin bir sükut
var idi. Həyət kişilər, ev isə qadınlarla dolub
daşırdı. Həyətdə oduncaq qırıb samovar
qaynadan kim, yas çadırı quran kim, öz
aralarında söhbət eləyən kim. Evdə də qadın
mollası cənazənin başının üstündə ağı deyir,
qadınlar isə ağlaşırdılar. Sevil isə... Başdan-
ayağa qara geyinmiş, üzündən kədərlə bərabər
yorğunluq və yuxusuzluq oxunan Sevda otaqdan
çıxıb ağır və yorğun addımlarla eyvana, oradan
da çölə çıxdı. Olanlar tam mənası ilə hələ ona
çatmır, özünü