ki, bunu
bacarmaz. Özü bilmir bəlkə də, amma mən ona
çox inanıram. Amma...ammalar olmasa..-Ayan
eyni sevgi dolu ifadə ilə gözlərini Əliyə dikib
fikrə getmişdi. Ramin isə məyus şəkildə gah
Ayana baxır, gah da gözlərini aşağı dikirdi.
Artıq ikinci dəfə idi ki, Əli haqqında düşündüyü
şeylər üçün özündən utanırdı.
Bu vaxt qapı açıldı və Ayanla Ramin diksinib
qapıya baxdılar. Gələn Akif əmi idi və üzündə
əsəbi bir ifadə var idi. Əsəbiliyi elə qapını
çırparaq örtməsindən də bəlli olurdu. Növbəti
diksinən Əli oldu. Belə ki, o yatdığı yerdən
diksinərək gözlərini açdı, donuq nəzərlərlə
ətrafa baxdı. Dişi damağını kəsən Akif əmi
uşaqlarına yaxınlaşa-yaxınlaşa bir gözü
Ramində:
-Ayan, çıx bayıra!-deyə amiranə tərzdə qızına
dedi.
-Papa, nə olub?-Ayan təlaşla ayağa qalxdı.
-Qardaşınla işim var.
-Nə iş, nə olub axı?
-Ay qız, sənə aid olsaydı, çıx deyərdim?! Onsuz
da əsəbiyəm, çıx deyirəm, çıx da!
ayan daha heç nə soruşmadan otaqdan çıxdı.
Atasının xasiyyətini bilirdi. Ona belə səsini
qaldırırırdısa deməli, nəsə qanını əməlli-başlı
qaraltmışdı. Çünki Akif əmi uşaqlarına, xüsusilə
də qızlarının üstünə boş yerə belə qışqırmazdı.
Əli isə hələ də nə olduğunu başa düşmədən
donuq, bir o qədər də qorxaq nəzərlərlə gah Akif
əmiyə, gah da Raminə baxırdı.
-Ə, qoduq, kimlərə döyülmüsən?!-Akif əmi
bayaqkı əsəbi ifadə ilə oğluna baxdı.
-Dedim axı tanımıram.-Ramin qorxa-qorxa
atasına baxaraq dilləndi.
-Gözünün içinə qədər yalan deyirsən! Ə, küçük,
bir balaca boyunla məni barmağına dolamısan?!
Səni böyütdüm, yemək verdim, təhsil verdim ki,
axırda başıma bu oyunu açasan?! Sənin
narkobanda ilə nə işin var?!-əsəbindən
qıpqırmızı qızarmış akif getdikcə səsini
qaldırırdı.
-Papa, nə narkobanda?-Ramin təəccüb və
təlaşdan gözləri bərəlmiş halda atasına baxırdı.
-Məndən soruşursan? Boynuna al, sən də
istifadə eləyirsən?
-Ay papa, yoox! Sən nə danışırsan? Mən heç
onların...
-Mənə nağıl danışma! Kişi kimi boynuna al,
istifadə eləyirsən, ya yox?!
-Vallah