h yox, papa. Mənim ağlım başımdadır.
Niyə belə bir şey eləyim ki?
-Qanını yoxladacayıq. Və hünərin var, qanında
o zibildən çıxsın. Sən öl, səni onlardan da betər
döyəcəm, sınmayan sümüyün qalmayacaq.-Akif
əmi bunları deyib eyni əsəbi halda çölə çıxdı.
Ramin isə təlaşla onun arxasınca baxırdı.
Sonra:
-Ay daa, yaman yerdə axşamladıq. Bu kişi
mənə bir narkoman deməmişdi, onu da dedi.
Başa düşmədim e, Rüqayənin atası belə işlərlə
məşğuldur ki?-deyə öz-özünə danışmağa
başladı. Daha sonra köks ötürərək-Ehh papa,
sən oğlunu tnımırsan, sən oğluna inanmırsan?
Adamı belə şeyin üstündə də şərləyərlər?-deyə
deyinməyə başladı. Bu vaxt gözü maraqla ona
tərəf baxan Əliyə sataşdı. Biraz kinayə, biraz
da zarafatla-Ahın tutdu ha. Bax, heç yarım
gün keçmədi ki, özüm də günahsız yerə şərə
düşdüm.-dedi.
Əli gülümsəyib başını bulayaraq azca diəlib
masanın üstündəki telefonunu götürdü. Raminə
nəsə yazmaq istəyirdi ki, İncidən gələn axırıncı
mesajı və onun da oxunduğunu görüb qaşlarını
çatdı. Ramin isə onu belə görüb yenidən
dilləndi.
-O mesaj bayaq Ayan burada olanda gəlmişdi,
o, açdı.
Əli başını yellədi. Sonra Raminə yazmağa
başladı.
“Eslinde kime doyulduyunu papana niye
demirsen?”
Ramin telefonunu götürüb mesajı açdı. Oxuyub
kinayə ilə gülümsünərək ona baxdı.
-Mən heç kimə döyüldüyümü bilirəm ki? Əvvəl
elə bilirdim Rüqayənin atasıdır. Amma indi
görürəm ki, onlar deyil. Ya da onun atasıdır,
amma belə zibil işləri də var.
“Sen gizletdikce papan daha cox subhelenecek.”
-Bir qız üçün döyüldüyümü demək istəmirəm
axı.
“Bes bilirsen ki ozun ozunu cetine salirsan?”
-Bilirəm, amma Rüqayəyə söz vermişəm, onları
satmayacam. Bax, sən də çaışıb heç kimə heç nə
demə ha. Ayana da. Yoxsa bu dəfə səni daha pis
döyərəm.
“İnaniram.”
Araya yarım dəqiqəlik sükut çökdü. Ramin
fikirli-fikirli beynində nələrisə götür-qoy
edərkən Əli də telefonu yerinə qoyurdu. Ramin
daha məyus və peşman üz ifadəsi alaraq Əliyə
baxdı.
-Əli, sənin üstünə şər atdığım, ən əsası