çalışdı.-Eee..mən...­
Sevil teıefonu açmırdı, mən də narahat oldum.
-Narahat oldun, zəng elə, məndən soruş, daha
meymun kimi pəncərəyə niyə dırmaşırsan? Sevil,
qızım, keç içəri.-Sevil tutulub tez pəncərəni
örtərək pərdəni çəkdi. Dilarə xala isə əlləri
qoynunda gah Emreyə, gah da oğluna baxırdı.-
Utanmırsınız siz?! Gərək camaatı özünüzə
güldürəsiniz? Əmrə, deyək ki, bu dostunun başı
xarab olub, göylərdədir, sənin ki ağlın
yerindədir, buna ağıl verə bilmirsən?
-Teyze, valla hepsi benim fikrim. Bir haftadır
Sevilin doğum gününde onu nasıl mütlu edecem
diye kıvranıp duruyordu. Ben de bunu
düşündüm. Gerçi kendisi buna cesaret
etmiyordu, amma sonda gördüyünüz gibi ikna
oldu.
-Doğrudan? Bu gün Sevilin ad günüdür?-Dilarə
xala indi də onlara maraqla baxırdı.-Adə,
mənə niyə deməmisən?
-Nə bilim, fikirləşdim ki, ona ad günü keçirmək
düzgün olmaz, heç özü də bunu qəbul eləməz.
Prosto özüm onu sevindirmək istədim. Yoxsa
ürəyim rahat olmazdı.-İsmayıl danışa-danışa
aşağı enməyə başlamışdı.
-Yaxşı, düş aşağı. Bir də belə şeylər eləyib məni
qonum-qonşunun dilinə salma. Görmək
istəyirsən, eybi yox, aradabir günortalar bir-iki
saatlıq gəl, həm obedini elə, həm də ürəyinin
qurdunu öldür. Amma belə pəncərələrə
dırmaşma. Hər şey bir yana, yıxılıb bir yerini
qırarsan.
-Sağol e, ay mama, bir dənəsən də.-İsmayıl
sevincək nərdivanın son pilləsini də enib anasını
qucaqlamaq istəyirdi ki, Dilarə xala geri çəkilib
yuxarını işarə elədi.
-Yaxşı deyil, Sevil görər. Anasını təzə itirib.
-Hə, düz deyirsən.-İsmayıl da bir anlıq yuxarı
boylanıb köks ötürdü.
-Yığışdırın bu nərdivanı, haydi işinizin
dalınca.
Bir müddətdir Züleyxa ilə arası soyuyan
Coşqunun elə həmin gündən də işləri düz
gətirməmişdi. Bankda zamin durduğu adamın
borcunu ödəyə bilməməsi ucbatından bütün
borcun buna qalması, yaxın qohumlarında yasın
düşməsi, azmış kimi, söhbət əsnasında Züleyxa
ilə bir müddət ayrı qalacaqlarını dediyi
bacısının bunu qulaqdan-qulağa az qala bütün
nəslə