ə elan eləməsi, bu söhbətin Züleyxanın
ailəsinə qədər gedib çıxması və nəticədə də iki
ailəd arasında söz-söhbətin düşməsi onu lap
canından bezdirmişdi. Hətta bir ara fikrini
dağıtmaq üçün yenidən siqaretə başlamaq da
istəmişdi, amma bu dəfə iradəsi nəfsinə qalib
gələ bilmiş, dükandan aldığı siqaret qutusunu
açmadan zibil qutusuna atmışdı. Başda onu
Züleyxa ilə tanış eləyib evləndirmək üçün min dil
töküb yalvaran ailəsi indi də “Bu qızdan sənə
arvad olmaz, bu gedişlə o səni idarə
eləyəcək.”deyə ayrılması üçün təkid eləyirdilər.
Coşqun isə hər səfərində onlarla mübahisə eləyir,
Züleyxadann yalnız onun istədiyi halda
ayrılacağını, yoxsa ayrılmaq istəmədiyini
deyirdi. Növbəti mübahidə də dünən axşam
düşmüşdü və Coşqun bütün gecəni əsəbi və
yuxusuz olmuş, səhər də bir stəkan çay da
içmədən evdən çıxıb dükanı vaxtından bir saat
tez açmışdı. İndi də başını rəfin üstündə
çarpazladığı qollarının üstünə qoyub oturmuş,
komputerdə qəmli mahnıya qulaq asmaqda idi.
Bu vaxt qapı “şark”deyə açıldı. Bir anlıq
diksinərək başını qaldırıb baxsa da gələnin Emil
olduğunu görcək başını yenidən qollarının
üstünə qoydu. Emil isə onu burada görməyinə
təəccüblənmişdi.
-Bıy, can qərdeş, gecəni burada yatmısan, ya
evdən qovulmusan?-Sonra qulağını musiqiyə
verən Emil dodaqlarını büzərək-Vauu, mahnıya
diqqət eləsək, vəziyyət belə ciddidir, hə?!-dedi.
-Get başımdan, onsuz da əsəbiyəm.
-Tərs tərəfindən durmusan deyəsən.
-Heç yata bilmişəm ki?-Coşqun nəhayət başını
qaldırıb sözlü adamlar kimi ona baxdı.
-Yenə də evdəkilərlə spor eləmisən?-Emil
paltosunu asılqandan asa-asa soruşdu.
-Hə, dirəşiblər ki, ayrıl o qızdan. Elə bil mən
tapmışam onu. Elə bil mən bunların kuklasıyam.
Əvvəl “evlənəcəksən”deyib dururdular, indi də
“ayrılacaqsan” İndi mən də dirəşmişəm ki,
ayrılmayacam.
-Hmm,-Emil bir əli cibində, biri ilə çənəsini
ovaraq fikirli-fikirli ona yaxınlaşıb qulaq
asırdı. Sonra eyni ifadə ilə soruşdu.-Yaxşı, indi
hər şeyi qoyaq bir kənara, gəl, əyri