ç qoyaram, səni oyatsınlar?
Əlinin anası ölməyib hələ!
Başını bir qədər anasının sinəsindən çəkməyən
Əli sonra onun yanağından öpüb otaqdan çıxdı.
Kövrəlmişdi, köksü sinəsinə sığmırdı. Mətbəxə
gəlib yemək yeməkdə olan balacaların
yanaqlarından öpdü. Gülümsəyərək Gülnara göz
vurub hər şeyin yaxşı olduğunu dedi. Sonra əl-
üzünə su vurmaq üçün hamama keçdi. Biraz
özünə gəldikdən sonra otağa keçib Yusifə zəng
elədi.
-Hə, Əlişka?-dəstəyin digər ucundan Yusifin
səsi eşildi.
-Necəsən, neyləyirsən?
-Mənəm də, boş-boş gəzirəm. Sən neyləyirsən?
-Mən də yaxşıyam, sağol. İşə başlamamısan,
hələ?
-Yox, CV vermişəm, amma hələ xəbər yoxdur.
-Olar, inşallah. Gör nə deyirəm, sənə işim
düşüb.
-Maaşladır?
-Yox, savabla. Mənə Ayanınn dərs cədvəli
lazımdır. Hansı günlər, dərsdən hansı
saatlarda çıxır, Sevincdən öyrənə bilərsən?
-Əli, yaxşısan, qardaş? Sən nişanlı adamsan,
Ayanı neyləyirsən?
-Nişanlı idim, uje deyiləm.
-Başa düşmədim, necə yəni uje nişanlı
deyiləm?
Əli dünən olanları və gəldiyi qərarı Yusifə
danışdı. Eşitdiklərinə ürəkdən sevinən Yusif isə
dərhal Sevinclə danışıb ona bir xəbər verəcəyinə
söz verdi.
Coşqun Züleyxanın işlədiyi məktəbin çöl
qapısında bir əlində siqaret, digər əli belində
durub onu gözləyirdi. Çox keçmədi ki, Züleyxa
pillələri enib ona sarı gəlməyə başladı. Onu
görcək Coşqun da siqareti yerə atıb ayağı ilə
söndürdü. Lakin Züleyxa artıq onu görmüşdü.
Ona yaxınlaşanda:
-Yenə də siqaret?-deyə yüngülcə gülümsəyib
başını buladı.
-Gördün ki, sən gələndə söndürdüm. Sənin
yanında çəkmirəm. Gedək.
Onlar yavaş-yavaş məktəbdən aralanmağa
başladılar. Züleyxa üz ifadəsini dəyişmədən:
-Mən mənim yanımda çəkmə demirəm ki. Mən
deyirəm ki, ümumiyyətlə çəkmə, ziyandır.-dedi.
-Sənin üçün demək asandır. Vaxtı gələndə
çəkməsəm, başım ağrıyır.
-Çalış, yavaş-yavaş tərgit. Ən birinci özünü
fikirləş, sağlamlığını. Sonra istəsən məni də
fikirləşə bilərsən.
-Of Züleyxa, offf!-Coşqun bezgin şəkildə başını
buladı.
Bu vaxt ortayaşlı