qonşu qonşu olsa kor
qız ərə gedər. -özünü monoloquna o qədər
qapdırmışdı ki, içəri keçib arxasınca qapını
necə çırpdığını da bilmədi. Sonra tez dodağını
dişləyib narahat şəkildə bir qapıya, bir də
içəriyə baxdı.
-Dilarə xala sizsiniz?-bu vaxt mətbəxin
qapısında bir əlində köpüklü süngər, birində
boşqab görünən Sevili görcək üzündəki təlaş
təəccüb dolu bir təbəssümlə əvəz olundu. Sevil isə
onu görüb nə edəcəyini bilmədən utancaq
baxışlarla gözlərini qaçırıb içəri qayıtmaq istədi.
-Qız, bu nə haldır? Olmaya işlədirlər səni?-
lakin İsmayılın sualı onu geri qayıtmağa məcbur
elədi. Heç nə olmamıştək:
-Nə olub ki? Dilarə xalaya kömək eləyirəm də.-
deyə süngərli əli ilə üzünə düşən tellərini kənara
itələdi. Bu vaxt yanağı süngərin köpüyünə
bulaşdı.
-Dayan, dayan,-İsmayıl onun bu halına içdən
gülümsəyərək yaxınlaşıb yanağını sildi,
sonragözlərinə baxıb köks ötürərək-Anamın
gəlini.- deyə pıçıldadı.Sevil isə isə bayaqkı
utancaqlıqla gülümsəyib gözlərini qaçırdı.- Elə
bil yuxudayam. Səni düşünməyi belə özümə
qadağan etmişkən indi səni bu evdə görmək və
tezliklə də bu evdə gəlin olacağını xəyal
eləmək...təsəvvür eləyə bilməzsən mən necə
xoşbəxtəm.-İsmayıl əlini yanağından, sevgi dolu
nəzərlərini isə üzündən çəkməzkən bu
vəziyyətdən narahat olan Sevil onu özündən
uzaqlaşdıraraq:
-İsmayıl, yaxşı deyil, Dilarə xala indi gələcək.-
deyə dilləndi.
-A, doğrudan ha, mama hanı?-İsmayıl evə
niyə belə rahat girə bildiyinin cavabını
tapmışdı.
-Qonşuya gedib.
-Qonşuya gedib? Səni təklif qoyub? Başqa vaxt
məsuliyyətdən danışır.
-Yox, tək deyiləm.-Sevil başı ilə yuxarını işarə
elədi.
-Kim var ki?
-Leyla gəlib.
-Leyla?-İsmayıl maraq və təəccüblə qaşlarını
çatıb yuxarı boylandı. Sonra bezgin şəkildə
Sevilə baxıb-Sən mamanı görürsən? Sənin bu
qayınanan bilirsən necə bir arvaddır? Özü bu
gün səhər məni obedə də çağırır, sonra da
durub Leylanı çağırır.-deyə başını buladı.
-Leyla onsuz da gələcəkdi, dünən axşam zəng
eləmişdi. İsmayıl, xahiş