t onlara
yaxınlaşan Şaxta baba geyimli biri Emilin işarəsi
ilə-Eheheheyy, mənim əziz balalarım, qarlı
dağlar aşıb, çox ellər dolaşıb axır ki sizləri
görməyə gəldim.-deyə yüksək və qalın səslə
dilləndi. Sonra Asyaya baxıb-Hə, mənim əziz
qızım, buyur, Şaxta babanın hədiyyələrindən
götür.-əlindəki torbanı ona uzatdı. Asya isə
maraq və təəccüblə gah ona, gah da Emilə
baxırdı. Emil isə göz-qaş eləyib götürməsini
dedi. Asyanın cəsarət eləmədiyini görən Şaxta
baba bayaqdan torbanın içində əlində hazır
tutduğu qırmızı lentli, üstündə ürəklər olan ağ
zərli kağıza bükülü kubşəkilli qutunu ona
uzatdı.-Niyə utanırsan, mənim balam? Götür,
bu da sənin hədiyyən.
-Doğrudan mənədir?-Asya qutunu götürsə də
hələ də təəccüb içində idi.
-Hə, əgər üstündəki kağızı oxusan, buna əmin
olarsan. Di salamat qalın, mənim balalarım.-
deyib Şaxta baba tələsik onlardan aralandı.
-Aaa, Emil, bu nə deyir?
-Nə bilim, hədiyyə sənə verilib. Açmayacaqsan?
Bax, elə bil orada nəsə kağız var.
Asya maraqla lentin altına keçirilmiş və ikiyə
qatlanmış ağ kağızı çıxardı. Eyni maraqla açıb
oxumağa başlayırdı ki, birdən-birə gözləri
təəccübdən böyüdü.
Oxuduqlarının gətirdiyi həyəcanla bir Emilə, bir
də kağıza baxırdı.
-Nə oldu, nə yazılıb?-dodaqların qaçan Emil
guya heç nə bilmirmiştək maraqla soruşdu.
-Bilmirəm, mən oxuya bilmədim, sən oxu.-Asya
kağızı ona uzatdı.
-Mməən?
-Hə, sən oxu.-Asya təkid və həyəcanla onun
gözlərinə baxırdı.
-Yaxşı, oxu deyirsən, oxuyum da.-Emil gözlərini
yumub-açaraq dərindən nəfəs aldı, sonra
Asyanın gözlərinə baxıb sözə başlamaq istəyirdi
ki, bu vaxt gələn telefon zəngi hər şeyi pozdu.
Asya narazı şəkildə əlini cibinə sarı apararkən
motivasiyası və bununla paralel əsəbləri də
pozulan Emil dişini damağına sıxıb gözlərini
yumaraq-Asya, o telefonu açma.-dedi.
-Açmasam, susmayacaq. Baxım, bəlkə
mamadır.-lakin cibindən çıxarıb baxanda
Asyanın narahatlığı daha da artdı. Emilə
baxıb-Bu Mehdinin nömrəsinə oxşayır.-dedi.
-Nə istəyir e, o yenə